جعفر عليه السّلام وارد شدم و به او گفتم : اى فرزند رسول خدا ، تويى كه براساس حق قيام كردهاى ؟
امام عليه السّلام فرمود : أنا القائم بالحق و لكن القائم الذي يطهّر الارض من أعداء اللّه - عزّ و جلّ - و يملأها عدلا كما ملئت جورا و ظلما هو الخامس من ولدي ، له غيبة يطول أمدها خوفا على نفسه ، يرتد فيها أقوام و يثبت فيها آخرون . ثم قال عليه السّلام : طوبى لشيعتنا ، المتمسكين بحبلنا في غيبة قائمنا ، الثابتين على مولاتنا و البراءة من أعدائنا ، أولئك منّا و نحن منهم ، قد رضوا بنا أئمة ، و رضينا بهم شيعة ، فطوبى لهم ، ثم طوبى لهم ، و هم و اللّه معنا في درجاتنا يوم القيامة ؛
من قائم ( برپادارندهء ) به حق هستم ، اما قائم ( ما ) كسى است كه زمين را از وجود دشمنان خدا پاك كرده ، همچنان كه پر از ستم و بىداد شده ، آن را آكنده از عدل مىكند . او پنجمين فرزند من است . غيبتى طولانى دارد ، چرا كه بر جان خويش بيمناك است . در دورهء غيبت ، گروهى مرتد شده ، جمعى استوار مىمانند .
آنگاه فرمود : خوشا به احوال شيعيان ما ، همانهايى كه در نبود قائم ما ، چنگ در ريسمان ما انداخته ، بر ولايت و دوستى ما و دشمنى با دشمنان ما استوار بمانند . آنان از ما هستند و ما از آنان هستيم . ما را به امامت پذيرفته ، بدان خشنودند و ما ايشان را به عنوان شيعه خود پذيرفته ، از آنان راضى هستيم . پس خوشا به احوال آنان ، خوشا به احوال آنان ، به خدا سوگند كه ايشان در روز قيامت در درجه و مقام ما قرار دارند » . « 1 »
8 . از « ابو احمد ، محمد بن زياد ازدى » نقل شده است كه گفت : « از سرورم موسى بن جعفر عليه السّلام دربارهء [ تأويل ] آيه
« وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً ؛
« 2 » و نعمتهاى ظاهر و باطن خود را براى شما فراوان فرموده است » پرسيدم ، امام عليه السّلام فرمود :
هامش
( 1 ) . همانجا .
( 2 ) . لقمان / 20 .