بخش نخست ويژگىهاى دورهء امام صادق عليه السّلام ( 114 - 132 ه )
امام صادق در سال 114 ه پس از وفات پدرش امام محمد باقر عليه السّلام مقام امامت را در دست گرفت و از نظر دينى ، فكرى ، سياسى و فرهنگى مرجع همهء مسلمانان به شكل عام و پيروان اهل بيت عليهم السّلام به شكل خاص گرديد .
اين مطلب به روشنى از پاسخ آن حضرت به پدر بزرگوارش كه او را در بارهء اصحاب و نزديكانش سفارش كرده است پيدا است ؛ امام صادق عليه السّلام مىفرمايد :
چون هنگام وفات پدرم فرا رسيد به من گفت : اى جعفر تو را دربارهء اصحاب خود به نيكى سفارش مىكنم . من گفتم : به خدا سوگند نخواهم گذاشت هيچيك از آنها اگرچه در شهر دورى باشد نياز خود را از كس ديگرى طلب كند . « 1 »
امام صادق با اين بيان شجاعانه از اهداف و برنامههايى كه براى آيندهء شيعه در سايهء امامت خود در نظر گرفته بود خبر داد برنامههايى كه شيعيان را به آن درجه از آمادگى مىرساند تا به الگوهايى مترقّى در جامعهء اسلامى تبديل شوند ؛ تا اينكه هركدام از آنها در مسيرى روشن و به دور از هر كژى ، انديشهء
هامش
( 1 ) . ارشاد 1 / 40 و به نقل از آن بحار الانوار 47 / 12 .