بنى مروان بر امام صادق عليه السّلام وارد شديم ، آن حضرت فرمودند : « شما اهل كدام شهر هستيد ؟ » گفتيم كوفه . فرمودند :
در هيچ شهرى دوستداران ما به اندازهء كوفه زياد نيستند خصوصا از اين گروه [ شيعه ] خداوند شما را به مسألهاى كه مردم آن را نمىدانند آگاه كرده است بنابراين شما ما را دوست مىداريد ولى مردم ما را دشمن مىدارند ، شما با ما بيعت كردهايد اما مردم با ما مخالفت ورزيدهاند ، شما گفتار و كردار ما را تصديق مىكنيد در حالى كه مردم ما را تكذيب مىكنند پس خداوند شما را به زندگىاى چون زندگى ما زنده بدارد و به مرگى چون مرگ ما بميراند « 1 » .
پس از اين توضيح مختصر دربارهء پايان مرحلهء امامت امام محمد باقر عليه السّلام و آغاز امامت امام جعفر صادق عليه السّلام حال لازم است تا به بررسى ويژگىهاى دوران امام صادق عليه السّلام در عرصههاى گوناگون بپردازيم .
1 . وضع سياسى
اوضاع و شرايط سياسى كه امام صادق عليه السّلام قصد فعاليت در آن را داشتند به كلى تغيير كرده بود . هشام بن عبد الملك كه امام باقر عليه السّلام را به شهادت رسانده بود همچنان بر سر كار بوده و سياستش در قبال امام صادق عليه السّلام و شيعيان او همان سياست سابق بود كه بر اساس كينههاى جاهلى بنا شده و تنها در تبعيد و فشار و شكنجه خلاصه مىشد .
برخورد اهانتآميز هشام در زمان امام باقر عليه السّلام با زيد بن على رضى اللّه عنه به عنوان يكى از شخصيتها و نمونههاى بارز شيعه در آن زمان حكايت از عمق
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، امالى 1 / 143 ، بحار الانوار 68 / 20 ح 34 .