تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
نمىخوانى ؟ ! كه مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ
؛ و آنان كه آنچه را خدا به پيوستنش فرمان داده مىپيوندند و از پروردگارشان مىترسند و از سختى حساب بيم دارند « 1 » . امام صادق عليه السّلام بالاترين حدّ پايبندى را به دين اسلام داشته و به تمام ارزش‌ها و اهداف اين دين بزرگ ايمان داشته‌اند . آن حضرت از عواطف و هواهاى نفسانى به دور بودند . آن حضرت در آخر عمر شريف خود به نيكويى كردن به مردى وصيّت مىكنند كه قصد كشتن آن حضرت را داشته است . چرا كه احسان به آن شخص مستلزم انجام فريضهء واجب صلهء رحم است كه خداوند متعال همگان را به آن سفارش كرده است . ب - آن حضرت وصاياى خاصّى نيز داشته‌اند . ايشان امر امامت مردم را به پنج نفر واگذار كردند كه عبارت از : منصور دوانيقى ، محمّد بن سليمان ، عبد اللّه ، فرزند بزرگوارشان امام موسى بن جعفر عليه السّلام و همسر گرامى آن حضرت بانو حميده بودند . امام عليه السّلام اين وصيّت را براى حفظ و نگهدارى امام كاظم عليه السّلام از حيله و دشمنى حكومت ستمگر بيان فرمودند كه به زودى نيز اندكى بعد از وفات آن حضرت سرّ اين كار معلوم شد ، آنجا كه منصور به عامل يثرب نامه‌اى نوشت و دستور داد تا وصىّ امام عليه السّلام را به قتل برساند ، حاكم يثرب در جواب نامهء منصور نوشت او به پنج نفر وصيّت كرده است كه تو هم يكى از آن‌ها هستى . منصور در جواب او گفت : راهى براى كشتن اين عدّه وجود ندارد « 2 » . ج - آن حضرت تمام وصاياى واقعى خود را به فرزندش امام
هامش
( 1 ) . غيبت طوسى / 197 ، بحار الانوار 47 / 276 . ( 2 ) . كافى 1 / 310 ، ر . ك مناقب آل ابى طالب 4 / 345 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 296 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى