فرمودند :
اين روز را بدون نيت روزه امساك كن و بدون آداب افطار كن و آن را روزهء كامل قرار نده ، بلكه پس از نماز عصر به جرعهاى از آب افطار كن ؛ زيرا در چنين ساعتى از روز عاشورا جنگ خاتمه يافت ، در حالىكه سى كشته از موالى اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بر زمين افتاده بود كه قتل آنان بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله بسيار دردناك بود و اگر در آن روز پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله در قيد حيات مىبود عزادار آنان بود .
اى عبد اللّه بن سنان بافضيلتترين كارى كه مىتوانى در اين روز به انجام برسانى اين است كه لباس پاك بپوشى و تسلّب كنى .
عرض كردم : تسلّب چيست ؟ فرمود :
دامن جامهات را باز كنى و به هيئت عزاداران آستينهايت را بالا بزنى سپس در وقت بالا آمدن روز به مكانى دور يا جايى كه كسى تو را نبيند يا اطاقى خالى در خانهات به روى و در آنجا چهار ركعت نماز به دو سلام بخوانى و ركوع و سجود آن را نيكو بهجاى آورى در ركعت اول حمد و
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
و در ركعت دوم حمد و
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و در دو ركعت بعدى در ركعت اول حمد و احزاب و در ركعت دوم حمد و منافقون يا هر قدر كه توانستى قرآن بخوانى پس از آن سلام داده و روى خود را به سمت قبر امام حسين عليه السّلام بر مىگردانى و جريان كشته شدن او و ياران و فرزندانش را در نظر خود مجسم كرده ، بر او سلام نموده و قاتلانش را لعنت كرده و از كار آنان بيزارى مىجويى كه به واسطه اين عمل خداوند درجهاى در بهشت بر تو افزوده و گناهانت را مىآمرزد .
سپس از جايى كه هستى به محوطهء باز يا صحرا يا جايى كه امكان قدم زدن باشد مىروى و مىگويى إنا للّه و إنا إليه راجعون رضا بقضائه و تسليما لأمره ، و بايد كه در اين وقت در نهايت حزن و اندوه باشى و بسيار خدا را ياد كرده و ذكر استرجاع بگويى .
هنگامى كه از اين راه رفتن و ذكر گفتن فارغ شدى به همان مكانى كه در آن نماز خوانده