مناجات امام باقر عليه السّلام با خداوند متعال
امام باقر عليه السّلام در دل تاريك و ظلمانى شب با خداى خود نجوا مىكرد . آن حضرت در مناجات خود چنين مىفرمود : خداى من ، مرا دستور دادى و من فرمان تو را اجابت نكردم ، و مرا از انجام دادن بعضى كارها نهى كردى ، امّا من آن كارها را انجام دادم .
حال ، اين بندهء توست كه در برابرت ايستاده است « 1 » .
ياد خداوند متعال
امام باقر عليه السّلام هميشه در حال ذكر و ياد خداوند متعال بودهاند . زبان آن حضرت در اكثر اوقات در حال ذكر و تسبيح و تقديس خداوند متعال بوده در هنگام راه رفتن نيز ذكر مىگفت ، آن حضرت حتّى در هنگامى كه با مردم سخن مىگفت نيز از ياد خدا غافل نمىگرديد . امام باقر عليه السّلام فرزندان خود را جمع مىكرد و آنان را وامىداشت كه تا هنگام طلوع خورشيد به ذكر و ياد خداوند متعال مشغول شوند . آن حضرت همچنين فرزندان و اهل بيت خود را به خواندن قرآن امر مىفرمود و آن دسته از بچّهها را كه قدرت بر خواندن قرآن نداشتند به ذكر خداوند فرمان مىداد « 2 » .
زهد و پارسايى در زندگى دنيا
امام باقر عليه السّلام در برابر همهء زرقوبرق و شكوه و جلال ظاهرى زندگى دنيا زهد و پارسايى پيشه كرده و از زروزيور و زينت دنيا رويگردان بود . آن
هامش
( 1 ) . حلية الاوليا 3 / 186 ، ترجمة محمّد بن على الباقر عليه السّلام ، شمارهء 235 ، صفة الصّفوه 2 / 63 .
( 2 ) . فى رحاب ائمّة اهل البيت عليهم السّلام 4 / 6 .