خداوندا تو پاك و منزّهى ، خداوندا تو به حقيقت و باز هم به حقيقت پروردگار منى ، خداوندا سجدهء من بر تو از روى تعبّد و بندگى است ، خداى من ، كارهايم در برابر ذات مقدّس تو ضعيف و كم است . تو كارهاى مرا به لطف و كرمت زياد كن . . .
خداوندا مرا از عذاب روز قيامت همان روزى كه بندگانت را در پيشگاه خود به پا مىدارى حفظ كن . خداوندا توبهء مرا بپذير چرا كه تو توبهپذير مهربانى « 1 » .
2 . ابو عبيدهء حذاء روايت مىكند كه : از امام باقر عليه السّلام در حال سجود شنيدم كه مىفرمود :
« اسألك به حق حبيبك محمد صلّى اللّه عليه و إله إلّا بدّلت سيّآتي حسنات ، و حاسبتني حسابا يسيرا » ؛
خدايا تو را به حقّ حبيبت محمّد صلّى اللّه عليه و إله سوگند مىدهم كه گناهان مرا تبديل به حسنات نمايى و در هنگام حساب بر من آسانگيرى .
سپس شنيدم كه آن حضرت در دوّمين سجدهء خود فرمودند :
« اسألك به حق حبيبك محمد صلّى اللّه عليه و إله إلّا ما كفيتني مؤونة الدنيا ، و كلّ هول دون الجنة » ؛
خدايا تو را به حقّ حبيبت محمّد صلّى اللّه عليه و إله سوگند مىدهم كه مرا از طلب زادوتوشهء دنيايم كفايت كنى و هر بلا و اندوهى كه فرجامى جز بهشت داشته باشد .
سپس آن حضرت براى سوّمينبار به سجده رفته و در سجود خود فرمودند :
« أسألك به حق حبيبك محمد صلّى اللّه عليه و إله لمّا غفرت لي الكثير من الذنوب و القليل ، و قبلت منّي عملي اليسير » ؛
هامش
( 1 ) . فروع كافى 3 / 322 .