تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
هيچ‌چيز در نزد خداوند متعال مبغوض‌تر و براى بندگان زيان‌آميزتر از جهل و تندى امام و رهبر نمىباشد ، بدانيد كه هركس در درون نفس خود واعظى نداشته باشد تا او را در مواقع حسّاس پند دهد ، در واقع از جانب خداوند متعال محافظى ندارد ، بدانيد كه هركس در طول زندگى انصاف را بر خود حاكم كند ، خداوند متعال عزّت او را زياد مىكند ، بدانيد كه ذلّت و خوارى در راه طاعت و فرمانبردارى خداوند انسان را به خداوند نزديك مىكند و از آن عزّت و سربلندى كه از راه معصيت خدا به دست بيايد بهتر است ، سپس فرمود : كسى كه چند لحظه پيش صحبت كرد كجاست ؟ آن مرد نتوانست انكار كند و گفت : اى امير مؤمنان ، آن من بودم ، امام عليه السّلام فرمودند : بدان‌كه من اگر مىخواستم ، مىگفتم . آن مرد گفت : امّا اگر عفو كنى و بگذرى كارى را كرده‌اى كه شايستهء آنى . امام به او فرمودند : من تو را عفو نمودم و از تو درگذشتم « 1 » .

اخبار غيبى كه امام باقر عليه السّلام بيان داشته‌اند

1 . منصور دوانيقى گويد : در زمان بنى اميّه من و برادرم ابو العبّاس سفّاح در حال فرار بوديم . روزى به مسجد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله رفتيم . امام باقر عليه السّلام در آنجا نشسته بود . چون ما را ديد به مردى كه در كنارش بود گفت : گويا مىبينم كه خلافت اين امّت به اين دو مرد مىرسد و به ما اشاره كرد . آن مرد به نزد ما آمد و ما را از كلام آن حضرت خبر داد ، ما به نزد آن حضرت رفته و به او گفتيم : اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله چه گفتيد ؟ آن حضرت فرمودند : اين امر به‌زودى به شما خواهد رسيد ، امّا شما با فرزندان و خاندان من رفتار خوبى نخواهيد داشت ، پس واى بر شما « 2 » .
هامش
( 1 ) . شرح نهج 4 / 109 - 110 . ( 2 ) . دلائل الامامه / 96 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 338 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى