چون امام ابو جعفر محمّد بن على باقر عليهما السّلام وفات نمود ، به ياران خود گفتم منتظر شويد تا من داخل خانه شوم و به حضرت ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد عليه السّلام تسليت بگويم . من داخل خانه شدم و به آن حضرت تسليت گفته و گفتم : انّا للّه و انّا اليه راجعون . به خدا سوگند كسى از ميان ما رفت كه مىگفت : « رسول خدا چنين گفته است » و هيچكس از او سؤال نمىكرد كه سند گفتهء او از قول رسول خدا چيست . به خدا سوگند كه ديگر كسى مانند او ديده نخواهد شد . سالم گويد : حضرت امام صادق عليه السّلام لختى درنگ نمود ، سپس به اصحاب خود رو كرد و فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : « از ميان بندگان من كسى پيدا مىشود كه يك نصف خرما را در راه رضاى من تصدّق مىكند و من آن نصف خرما را براى او تربيت مىكنم و پرورش مىدهم ، همچنانكه شما كرّه اسب خود را پرورش مىدهيد .
سالم مات و مبهوت از خانهء امام صادق عليه السّلام خارج شد و رو به اصحاب خود كرد و گفت : از اين عجيبتر چيزى نديدهام ! ! ما اينكه امام باقر عليه السّلام بدون واسطه از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله نقل قول مىكرد را كار بزرگى مىدانستيم ، امّا امروز امام صادق عليه السّلام براى من بدون واسطه از خداوند متعال نقلقول نمود « 1 » .
هامش
( 1 ) . امالى / 125 ، ر . ك : شيخ باقر شريف القرشى ، حياة الامام محمّد الباقر 2 / 386 - 395 .