مردم تشييع و به قبرستان بقيع برده شد ، و در كنار قبر پدر بزرگوار امام باقر عليه السّلام ، حضرت امام زين العابدين عليه السّلام ، و در كنار قبر عموى گرامى پدرش حضرت امام حسن مجتبى عليه السّلام سرور جوانان اهل بهشت قبرى براى آن حضرت حفر شد ، و امام صادق عليه السّلام پدر بزرگوارش را در جايگاه ابدى قرار داد و آن حضرت را در آنجا دفن نمود و در واقع به همراه او علم و حلم و هرچه خوبى و نيكويى به مردم بود با او دفن كرد .
ضايعهء فقدان امام باقر عليه السّلام از فجيعترين مصيبتهايى بود كه امّت اسلام در آنزمان به آن مبتلا گرديد . چراكه امّت اسلام با فقدان امام باقر عليه السّلام رهبر و پيشگام و راهنماى خود را از دست داد . كسى كه در راه انتشار دانش سعى فراوانى كرده و در جهت تبلور بيدارى فكرى و فرهنگى در ميان مسلمانان سعى وافرى داشت .
مشهور در ميان روات آن است كه عمر آن حضرت در هنگام وفات پنجاه و هشت سال بوده است .
همچنين مطابق با رأى مشهور در ميان تاريخنويسان ، سال وفات حضرت امام باقر عليه السّلام صد و چهارده هجرى قمرى بوده است .
تسليت گفتن مسلمانان به امام صادق عليه السّلام در عزاى پدر بزرگوارش
مسلمانان در حالىكه دلهايشان از غم و اندوه پارهپاره شده بود ، به سوى امام صادق عليه السّلام هجومآورده و بهخاطر وارد شدن اين مصيبت دردناك آن حضرت را تسليت داده و خود را در غم و اندوه فقدان پدر بزرگوار آن حضرت شريك مىدانستند . از جمله كسانى كه به جهت عرض تسليت و تعزيت به خدمت امام صادق عليه السّلام رسيد ، سالم بن ابى حفصه است . وى گويد :