بخش سوّم جلوههايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السّلام
تمام صفتهاى پسنديدهاى كه براى امامت و رهبرى امّت لازم است ، همگى در شخصيّت امام ابو جعفر محمّد باقر عليه السّلام جمع گرديده بود .
اين پيشواى عظيم الشّأن بهواسطهء برخوردارى از استعدادهاى عظيم روحى و عقلى ، فضائل نفسانى و اخلاقيّات و الا توانسته بود در ميان همهء بزرگان و مصلحان جامعه به برجستگى بىنظيرى دست پيدا كند . اين خصوصيّات در كنار حسب و نسب شريف و روشن آن حضرت كه به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله ختم مىشود تشكيل ساختارى شخصيّتى دادند كه امام باقر عليه السّلام را در عاليترين درجهء انسانيّت قرار مىدهد .
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله نسبت به امّت خود كه امّت اسلام باشد بيشترين دلمشغولى و شديدترين احتياط را داشتند . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله هيچگاه راضى نبودند كه امّت اسلامى در طبقات پايين قافلهء امّتها و ملّتها قرار بگيرد . بلكه آن حضرت بسيار علاقمند بودند كه امّت اسلامى داراى عزّت و كرامت و بزرگوارى بوده و چنانكه قرآن شريف نيز تصريح فرموده است ، اين امّت بهترين امّتى باشد كه براى مردم پديدار گشته است . بنابراين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله براى مسألهء خلافت و امامت اهميّت بسيار زيادى قائل شده ، بيشتر از هر مسأله و قضيهء ديگرى از مسائل دينى به مسألهء خلافت و امامت پرداختند و