بخش دوم ترور و شهادت امام باقر عليه السّلام
امام ابو جعفر محمّد باقر عليه السّلام به مرگ طبيعى از دنيا نرفت ، بلكه ايادى پليد بنى اميّه كه هيچ ايمانى به خدا و روز قيامت نداشتند آن حضرت را بهوسيلهء سم ترور نموده و به شهادت رساندند . البتّه تاريخنويسان دربارهء نام جنايتكارى كه به اين عمل اقدام نموده است اختلاف دارند . گروهى از تاريخنويسان به اين نكته قائل هستند كه آنكس كه امام باقر عليه السّلام را به شهادت رسانده و براى شهادت آن حضرت سمّ ارسال نمود ، هشام بن عبد الملك مىباشد . البتّه از نظر ما هم اين نظريّه بر ساير نظريّهها ترجيح دارد ، چراكه هشام همواره كينهء شديدى نسبت به آل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله داشته ، دلش از دشمنى آل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله پربود . وى همان كسى است كه با اهانت كردن به زيد بن على عليه السّلام و تحقير آن بزرگوار وى را به اعلام قيام واداشت ، و بديهى است كه وجود و عملكرد امام بزرگوارى چون حضرت امام باقر عليه السّلام خواب خوش را از اين طاغوت ربوده بود ، چراكه مراتب فضيلت و دانش آن حضرت در سرتاسر كشور اسلام انتشار يافته و همهء مسلمانان از بركات آن حضرت براى جامعهء اسلامى سخن مىگفتند . از همينجا بود كه آن پليد براى رهايى يافتن از اين كابوس اقدام به ترور آن امام بزرگوار نمود .
البتّه از ميان تاريخنويسان گروهى معتقدند ، آنكس كه اقدام به مسموم