نظام اجتماعى داخلى گروه صالحان براساس يك قاعده و قانون ثابت استوار بوده است ، و آن چيزى جز قول امام باقر عليه السّلام نبوده است كه فرمود : مؤمن نسبت به مؤمن مانند برادر تنى مىباشد « 1 » .
امام باقر عليه السّلام در اين روايت رابطه ميان افراد گروه صالح را مانند رابطهاى نسبى دانسته است كه بر آن حقوقى چون وجوب تلاش در رفع حاجت مؤمنان ، بر طرف كردن گرفتارى آنان ، خيرخواهى براى آنها ، دعا براى توفيقشان و پوشاندن عيبهاى آنان مترتّب مىشود « 2 » .
رابطهاى كه در ميان افراد چنين جامعهاى حاكم مىشود منبعث از ايثار و تسليم قلبى در برابر حكم حقّ مىباشد . امام باقر عليه السّلام فرمودهاند : خداوند متعال بهشتى دارد كه جز سه نفر داخل آن نمىشوند ، و يكى از آن سه نفر كسى است كه در دلوجان خود حقّ را حاكم نمايد « 3 » .
چنين نظام اجتماعى براساس قاعدهء بزرگداشت و حرمتگذارى افراد گروه نسبت به يكديگر شكل گرفته است ، تا اينكه بدينوسيله روح محبّت و برادرى در ميان آنان ريشهدار گردد . امام باقر عليه السّلام ياران خود را اينگونه موعظه كردهاند كه :
ياران خود را گرامى داشته ، حرمت آنان را نگاه داريد . مبادا كه هيچگاه بر هم بتازيد ، به يكديگر زيان نرسانده و به يكديگر حسادت نكنيد ، از بخل بپرهيزيد و بندگان مخلص خدا باشيد « 4 » .
امام باقر عليه السّلام همواره افراد اين گروه را به كارهاى مختلفى كه باعث اشاعهء روح عشق و محبّت در ميان افراد مىشود تشويق مىنمودند . آن حضرت
هامش
( 1 ) . كافى 2 / 166 .
( 2 ) . كافى 2 / 198 ، 199 ، 205 ، 207 ، 208 .
( 3 ) . وسائل الشّيعه 15 / 285 .
( 4 ) . كافى 2 / 173 .