امام باقر عليه السّلام همچنين براى كسانى كه مىخواستند صحّت وابستگى خود را به گروه صالحان و ياران آن حضرت به اثبات برسانند بيان معيار نمودهاند كه يكى از اين معيارها عرضهء انسان بر كتاب خدا مىباشد . آن حضرت در اين رابطه فرمودهاند :
اى جابر ، بدانكه تو هرگز ولىّ ما به حساب نمىآيى مگر اينكه به اين حالت نفسانى رسيده باشى كه اگر تمام اهل شهر و ديارت بر تو گرد آيند و بگويند تو آدم بدى هستى ، گفتهء آنان تو را غمگين نسازد و اگر همهء آنان بر تو گرد آيند و بگويند تو انسان صالحى هستى ، اين مسأله باعث خوشحالى و غرور تو نشود . امّا خود را بر كتاب خدا عرضه كن . اگر تو در راهى كه خداوند در كتاب خود بيان فرموده راه مىپيمايى و خود را در مواردى كه خداوند متعال در كتاب خود بندگان را از پيروى آن نهى فرموده بازمىدارى ، و در آنچه را كه خداوند امر در رغبت كرده راغب و از آنچه خداوند بندگانش را از آن ترسانيده ترسان و خوفناك هستى ، استوار باش كه تو را بشارت باد . و چون به اين درجه رسيدى ، بدانكه هرچه مردم دربارهء تو بگويند آسيبى به تو نمىرساند . امّا اگر عمل و زندگى تو با قرآن كريم مغايرت داشت ، پس ديگرچه چيز تو فريفتهات كرده است ؟ ! « 1 » .
از ديگر مشخّصاتى كه باعث تميز افراد گروه درستكاران از ديگران مىگردد التزام آنها به اصول و ارزشهاى قرآن كريم در عرصههاى مختلف زندگى اسلامى مانند عبادت ، ارتباط با خدا و ارتباطات اجتماعى مىباشد . امام باقر عليه السّلام چنانكه گذشت به صورت واضحى به بيان اين مطلب پرداختهاند . آن حضرت فرمودهاند :
هامش
( 1 ) . تحف العقول / 206 ، مستدرك الوسائل 1 / 460 .