كه اين روايت را در روايت ديگر اينگونه توضيح داده كه مراد از ولايت ، همان ولايت اهل بيت عليهم السّلام است « 1 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين احاديث شريف بسيارى از جدّ بزرگوار خود رسول اكرم نقل نموده است كه بر ولايت اهل بيت عليهم السّلام و مرجعيّت آنان در ميان امّت تأكيد كرده است . دستهاى از اين روايات نظر مردمان را به ولايت اوّلين امام از پيشوايان دوازدهگانه ، يعنى حضرت امام علىّ بن ابى طالب عليه السّلام جلب مىنمايد و اين ولايت را در دوستى و محبّت و علقهء عاطفى ميان آنان و آن حضرت به ظهور مىرساند . آنجا كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرمودهاند :
« ما من مؤمن إلّا و قد خلص ودّي الى قلبه ، و ما خلص ودّي الى قلب أحد إلّا و قد خلص ودّ عليّ الى قلبه ، كذب يا علي من زعم أنه يحبّني و يبغضك » ؛
هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه محبّت خالصى از من در دل او موجود مىباشد ، و محبّت من در قلب كسى داخل نمىشود مگر اينكه محبّت على در قلب او داخل مىشود ، اى على ، هركس گمان كند مرا دوست مىدارد امّا تو را دشمن بدارد دروغ گفته است « 2 » .
امام باقر عليه السّلام آياتى را كه در قرآن شريف در حقّ اهل بيت عليهم السّلام نازلشده دقيقا تفسير نموده و مراد از آن آيات را به شكل دقيقى بيان فرمودهاند كه همان مرجعيّت اهل بيت عليهم السّلام در همهء شئون زندگى فكرى ، عاطفى ، و رفتارى مردم مىباشد .
آن حضرت در قول خداوند متعال :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ؛
پس اگر نمىدانيد ، از اهل ذكر جويا شويد « 3 » اينگونه تفسير
هامش
( 1 ) . خصال 1 / 278 .
( 2 ) . محاسن / 151 .
( 3 ) . نحل / 43 .