تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
چشمش به گلّه‌اى مىافتد كه به همراه چوپان در راه حركت است . اين گوسفند به سوى آن‌ها مىرود و شب را در ميان آن‌ها در حالت تحيّر به صبح مىرساند و به دنبال گلّه و چوپان خود مىگردد . باز ممكن است فردا به گروه ديگرى از گلّهء گوسفندان برخورد كند و به ميان آن‌ها برود . امّا چوپان بانگ بر مىآورد كه به گلّهء خود بپيوند . چراكه تو گم شده و متحيّرى و چوپان و گلّهء خود را گم كرده‌اى . پس او متوحّش و متحيّر بدون هيچ چوپانى كه او را به چراگاهش راهنمايى كرده و به خانه‌اش برگرداند باقى مىماند . در چنين حالتى است كه گرگ شكار او را غنيمت شمرده و او را مىخورد . اى محمّد بن مسلم ، هركس از افراد اين امّت امامى را كه از جانب خداوند به عدالت منصوب شده نشناسد ، همچون آن گوسفند متحيّر و گمراه خواهد شد و اگر در اين حالت بميرد ، به مرگ كفر و نفاق مرده است . اى محمّد بن مسلم ، بدان‌كه تنها ائمّهء حقّ و پيروان آن‌ها ، بر دين خداوند ثابت و استوارند « 1 » . امام باقر عليه السّلام همچنين در روايتى حدود ولايت اهل بيت عليهم السّلام و حدود شفاعت آنان را بيان نموده فرموده‌اند : اى جابر ، به خدا سوگند كسى جز با عبادت و فرمانبردارى به خداوند تبارك و تعالى نزديك نمىشود ، و ما براى هيچ‌كس برائت از آتش دوزخ را تضمين نمىكنيم و كسى نيز بر خداوند حجّتى ندارد . هركس مطيع و فرمانبردار خداوند باشد ، او ولىّ ماست و هركس خداوند را معصيت كند او دشمن ما هم هست ، و جز با عمل و پرهيزگارى ، كسى به ولايت ما نخواهد رسيد « 2 » . آن حضرت اتباع و پيروان خود را از تأثير گرفتن از افكار و اعتقادات غاليان ( كسانى كه دربارهء اهل بيت عليهم السّلام غلو و زياده‌روى مىكنند ) بسيار بر
هامش
( 1 ) . محاسن / 92 - 93 . ( 2 ) . كافى 2 / 74 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 210 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى