مىروند كه عذرشان را نخواهد پذيرفت ، و به خدا سوگند بسيار سزاوار است كه ما به اين افراد بنگريم و اعمالى كه آنها انجام دادند و ما از آن بيم داريد خود مرتكب آن نگرديم . پس پرهيزگارى پيشه كن ، از خدا بترس و در انديشهء خود دو مسأله را همواره مدّنظر داشته باش . ببين كه چه چيزى را مىپسندى كه در پيشگاه خداوند به همراه ببرى ، همان را براى خود پيش بفرست ، و ببين كه در روزى كه با پروردگار خود ملاقات مىكنى همراهى چه چيزى را با خود ناپسند مىدارى ، آن را پشت سر خود بيفكن و با خود نبر ، و به كالايى كه روى دست پيشينيانت مانده و به آنها استفادهاى نرسانده بود اشتياق نداشته باش . و اميد مبند كه تو از آن طرفى ببندى .
درها را بگشا و پردهها را آسان بگير ، با مظلوم با انصاف رفتار كن و ظلم ظالم را به خودش بازگردان ، سه چيز است كه در هركسى باشد ايمانش به خدا كامل مىگردد .
كسى كه خشنودى او وى را به ورطهء باطل نيندازد و خشمش او را از جادّهء حقّ بدر نكند و هنگامى كه قدرت و زور پيدا كرد به مال ديگران دستاندازى ننمايد « 1 » .
هنگامى كه عمر كلام امام باقر عليه السّلام را شنيد دستور داد تا قلم و كاغذ بياورند و بعد از ذكر خداوند متعال اينچنين نوشت : بدينوسيله عمر بن عبد العزيز مال غصبشدهء محمّد بن علىّ بن حسين بن علىّ بن ابى طالب را در رابطه با فدك به او برگرداند .
ب - هنگامى كه عمر بن عبد العزيز به خلافت رسيد ، بزرگان قريش و شخصيّتهاى برجستهء قبايل ديگر را به نزد خود احضار كرد . وى در آن مجلس به آنها گفت : مىدانيد كه فدك در دست رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله بود و آن حضرت هرجا كه مصلحت الهى بود آن را قرار داده و مصرف مىنمود ، سپس
هامش
( 1 ) . مناقب 4 / 207 - 208 .