از اينرو عجيب نخواهد بود كه چنين قضيهاى را در كتب تاريخ بخوانيم : در هنگام ورود اسيران كربلا به شام پيرمردى شامى به امام سجاد عليه السّلام نزديك شد و به او گفت : خداى را شكر كه شما را هلاك كرد و امير را بر شما پيروز گردانيد . امام سجاد عليه السّلام در جواب وى فرمودند : « اى پيرمرد آيا قرآن خواندهاى ؟ » پيرمرد پاسخ داد : آرى . امام عليه السّلام فرمود : آيا اين آيه را نيز خواندهاى : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ؛ بگو : من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم [ اهل بيتم ] ؟ . پيرمرد پاسخ داد : آرى خواندهام . امام عليه السّلام فرمودند : « اى پيرمرد مراد از ( قربى ) در اين آيه ما هستيم » . سپس فرمودند : آيا اين آيه را خواندهاى : وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ و حقّ نزديكان را بپرداز ؟ . پيرمرد پاسخ داد : آرى خواندهام . امام عليه السّلام فرمودند : « اى پيرمرد در اين آيه هم مراد از ( قربى ) ما هستيم » . سپس فرمودند : آيا اين آيه را خواندهاى : وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى ؛ بدانيد هرگونه غنيمتى به دست آوريد ، خمس آن براى خدا ، و براى پيامبر ، و براى ذى القربى . . . است ؟ . گفت : آرى . امام عليه السّلام فرمودند : « ما همان قربى و نزديكان پيامبر هستيم » . باز امام عليه السّلام پرسيدند : اى پيرمرد آيا اين آيه از قرآن را خواندهاى :
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى )ج ٦ — صفحة 74
مساهمون: منذر حكيم
ص٧٤