بخش سوّم جلوههايى از شخصيت امام حسين عليه السّلام
امام حسين بن على عليه السّلام در خانوادهاى كه محل فرود فرشتگان و جايگاه نزول قرآن و در سرزمين پاكى كه همواره روز و شب با خدا ارتباطى ناگسستنى داشت ، ديده به جهان گشود . با انفاس پاكش آيات قرآنى را كه در تمام ساعات شب و روز تلاوت مىشد ، زمزمه مىكرد . در جمع شخصيتهاى و الا و ارجمندى كه با آيات و نشانههاى الهى شكوه و عظمت يافته بودند ، بالنده شد و از سرچشمهء زلال رسالت ، طعم گواراى ارتباط با آفريدگار خويش را چشيد .
ساختار شخصيتش را پيامبر رحمت با فضايل اخلاقى وافر و روح بلند خود ، بنا نهاد .
بنابراين ، حسين عليه السّلام نمايى از رسول خدا ميان امّت او به شمار آمده و در جمع آنان بر مبناى دستورات قرآن حركت مىكرد و با انديشهاى برخاسته از رسالت ، سخن مىگفت و در جهت تبيين فضايل اخلاقى از جد بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله الگو مىگرفت و امور مردم را رهبرى و هدايت و از ارشاد و پند و موعظه و يارى آنان ، غفلت نمىورزيد و از خويشتن نمونهاى زنده و گويا آنگونه كه رسالت و پيامبر انتظار داشتند ارائه داد . او نور روشنىبخشى بود كه گمراهان در پرتو آن هدايت مىيافتند و سرچشمهاى زلال براى شيفتگانش و پشتوانهء استوار مؤمنان و حجّت و برهان مورد اعتماد شايستگان