مىخوردم . سپس اظهار داشت : اكنون به پا خيزيد به خانهء من بياييد . وقتى وارد بر آن حضرت شدند به آنان غذايى مناسب خورانيد و بر اندامشان لباس پوشاند و دستور داد به هريك چند درهم هديه دهند .
نقل شده روزى حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام به مستمندان موجود در صفّه ( جايگاه ويژهء مهاجران اوليه در مسجد پيامبر ) درحالىكه مشغول غذا خوردن بودند گذارش افتاد ، عرضه داشتند : بفرماييد نهار . حضرت فرمود :
خداوند متكبران را دوست ندارد ، نزد آنان نشست و همراه با آنها غذا تناول كرد و سپس به آنان فرمود : اكنون كه من دعوت شما را پذيرا شدم ، شما نيز دعوت مرا بپذيريد . آنان نيز پذيرفته و آن جمع را به منزل خويش برد و به همسرش فرمود : هر اندازه پول پسانداز كردهاى بياور تا بين اين افراد تقسيم كنم « 1 » .
2 . بردبارى و گذشت
امام حسين عليه السّلام تربيت يافتهء مكتب نبوّت بود و روح بلند جدّ بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را در كالبد داشت ؛ روح با عظمتى كه ( در فتح مكه ) از تمام كسانى كه با او در ستيز بوده و بر ضدّ رسالت اسلام قيام كرده بودند ، گذشت و مورد عفو و بخشش قرار داد ، قلب پرمهر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پذيراى همهء مردم بود ، وى به ارشاد و هدايت آنان سخت علاقمند بود و در اين راستا از ناسزاگويى افراد نادان نسبت به خويش خرده نمىگرفت و چشمپوشى مىكرد و تنها رضاى خدا ، وى را به اين كار وا مىداشت . گناهكاران را به خود نزديك
هامش
( 1 ) . اعيان الشّيعه 1 / 580 ، تاريخ ابن عساكر ، در حالات امام حسين عليه السّلام حديث 196 ، تفسير برهان 2 / 363 .