دعاهاى امام حسين عليه السّلام
ميراث اهل بيت عليهم السّلام با پديدهء دعا و جنبههاى كيفى و كمّى آن باهم ، از امتياز خاص و بىمانندى برخوردار است . توجه به دعا در تمام حالات و شرايط زندگى ، چنانكه خداى متعال فرمود : قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ « 2 » جلوهاى است كه شيوهء رفتار اهل بيت عليهم السّلام را از ديگران متمايز مىسازد و پيروان خود را نيز به همين شيوه تربيت كردهاند . اين پديده در ايام حج و ديگر مراسم عبادى ميان پيروان و شيعيان اهل بيت ، براى عموم مسلمانان به روشنى ملموس است . دعاهاى معصومين عليهم السّلام از جنبهء محتوا و اهداف و مفاهيم ، بىمانند است و به روشنى از فاصلهء زياد ميان آنان و ديگران پرده برمىدارد ، خاك كجا و افلاك كجا ؟ برخى روايات رسيده از امام حسين عليه السّلام ما را بر راز و رمز توجه فوق العادهء آن بزرگواران به دعا و نيايش رهنمون مىشود :