نپذيرفت ، به ويژه پس از آنكه از ناحيهء همين مسلمانان بر آن حضرت اتمام حجت شد .
4 . تلاش در جهت به ذلت وادارى
امام حسين عليه السّلام از روح بلند و با عظمتى برخوردار بود كه خداوند آن را به صفاتى برجسته و ارزشهايى و الا ، و سرشار از عزت و شرف و ذلتناپذيرى ، آراسته بود و در مقابل روح پليد و تبهكار يزيد و كسان او وجود داشت كه از امام حسين عليه السّلام مىخواستند در سايهء حكومت ننگين و فاسدشان ذليلانه زندگى كند . ولى امام عليه السّلام با صراحت فرمود :
به هوش باشيد ! اين مرد فرومايه فرزند فرومايه ، مرا ميان دو راه ، پذيرش شمشير و يا ذلتپذيرى قرار داده است ، هيهات كه ما تن به چنين ذلت و خوارى دهيم ، خدا و پيامبر و نفوس با شرافت و مردان با ايمان هرگز به ما اجازه نمىدهند اطاعت پست فطرتان و فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم . . .
در جايى ديگر فرمود :
« لا ارى الموت الا سعادة و الحياة مع الظالمين الا برما » ؛
من مرگ را جز سعادت و زندگى در سايهء حكومت ستمپيشگان را جز خسارت نمىدانم .
امام حسين عليه السّلام با اين شيوهء زيبنده ، سنت ذلتناپذيرى را براى هر فردى كه به ارزشهاى آيين الهى پايبند و بدانها گرايش داشته و از آنها حمايت و دفاع نمايد ، به يادگار نهاد و با استفاده از همين اصل ، به تغيير وضعيت موجود فاسد ، همت گمارد .