جمعى از ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نزد آن بزرگوار بوديم ، حضرت دست مبارك خود را بر شانهء على بن ابى طالب زد و فرمود : « اى على ! تو از ميان مسلمانان نخستين كسى هستى كه به اسلام گرويدى و اولين فرد از مؤمنان هستى كه به خدا ايمان آوردى و نسبت تو به من همچون نسبت هارون به موسى است ، آن كس كه ادعاى دوستى مرا بكند ولى بغض و كينهء تو را در دل داشته باشد ، در ادعايش دروغگوست . » « 1 »
بنابراين ، به اتفاق همهء تاريخنگاران امير مؤمنان عليه السّلام نخستين اسلام آورنده است ، « 2 » تنها در ميزان سنّ مبارك آن حضرت به هنگام اعلان اسلامش به اختلاف پرداختهاند ، امّا هرگاه پى برديم آن بزرگوار تا زمانى كه به اسلام گرويد و ايمان آورد ، لحظهاى به كفر و شرك آلوده نشد ، غور و بررسى پيرامون تعيين سنّ امام به هنگام اسلام آوردن سودى ندارد ، خود آن حضرت فرمود :
من بر فطرت توحيد چشم به جهان گشودم .
ازاينرو ، محدثان هرگاه از آن حضرت ياد مىكنند جهت ارج و احترام به اين فضيلت به اتفاق ، جملهء « على كرّم اللّه وجهه » را به كار مىبرند ، بدين ترتيب ، با پرورش امام عليه السّلام در دامان رسالت كه به دست نبوّت تغذيهء معنوى شد و اخلاق بلند و پسنديدهء نبوى او را پيراسته گرداند ، اسلام در ژرفاى قلبش جايگزين گشت .
استاد عقّاد آنگاه كه از امام عليه السّلام سخن مىگويد اظهار مىدارد : اگر ما به
هامش
( 1 ) . فصول المهمهء ابن صبّاغ مالكى 126 ، تاريخ دمشق ابن عساكر 1 / 331 ، حديث 401 .
( 2 ) . از جمله منابع روايتى كه على بن ابى طالب را نخستين اسلام آورنده دانسته است مىتوان به سنن بيهقى 6 / 206 ، مسند ابو حنيفه ، شمارهء 368 ص 173 ، تاريخ طبرى 2 / 55 چاپ مؤسسهء أعلمى ، كامل 2 / 57 ، اسد الغابه 4 / 16 ، تاريخ ابن خلدون 3 / 715 ، بدء الوحى و السيرة النبويه 1 / 262 ، سيرهء حلبى 1 / 432 ، مروج الذهب 2 / 283 ، عيون الأثر 1 / 92 ، اصابه 2 / 507 .