بخش دوم امام عليه السّلام در دوران ابو بكر
رويارويى حكومت ، با مخالفان
دستيافتگان به حكومت كه براى تسلط بر آن تلاش و برنامهريزى كرده بودند از قدرت ، صرفنظر نكردند و براصولى كه در سقيفه اعلان كرده بودند پابرجا ماندند و با قطع نظر از مشروعيت و يا صحت اين قبيل نظريات ، با ابزارها و راههاى گوناگونى بر همان مواضع پافشارى نمودند . به همين دليل ملاحظه مىكنيم اين گروه ، با به كارگيرى برخى شيوهها و حركتهاى سياسى ، كوشيدند خاندان پيامبر را به طور كلى از صحنهء حكومت كنار نهند و با زور و قدرت به انديشه و تفكر حامى بنى هاشم ، بلكه هرگونه مخالفت احتمالى آينده پايان دهند كه در ذيل بدانها اشاره مىشود .
1 . هيئت حاكمهء جديد به مخالفان وانمود كرد كه مخالفت آنان با خليفهء جديد ، به فتنه و آشوب كشيده خواهد شد و چنين چيزى در اسلام حرام است ، البته شرايط نابسامان دولت اسلامى ، آنها را در محكوم ساختن مخالفان كمك مىكرد زيرا افزون بر ارتدادى كه پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در درون مرزهاى دولت نوپاى اسلامى به وجود آمده بود ، دشمنان خارجى نيز دولت اسلامى را از خارج مورد تهديد قرار مىدادند .
2 . خليفه و هوادارانش همانگونه كه بر ضد سعد بن عباده در سقيفه از