زهراى اطهر عليها السّلام توانسته بود خلا عاطفى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كه در پى از دست دادن پدر و مادرش در اوان زندگى و همسر باوفايش خديجهء كبرى در دشوارترين شرايط دوران رسالت الهى و جهاد و مبارزه در راه خدا به وجود آمده بود ، جبران نمايد .
رفتار مادرانهاى كه از فاطمهء زهرا عليها السّلام در مورد پدر بزرگوارش سرمىزد و تاريخ به نقل فرازى از آن پرداخته ، تأكيد دارد كه فاطمه عليها السّلام توانست در اين راستا به موفقيّت بزرگى دست يابد و منبع عاطفى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كه بى ترديد در جهت تحمّل دشوارىهاى رسالت بزرگش ، مددكار آن حضرت بود ، يكبار ديگر به دو بازگرداند . از همين رهگذر به راز تكرار اين جمله بر زبان مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پى مىبريم كه مىفرمود :
« فاطمة امّ أبيها » ؛ « 1 »
فاطمه ، مادر پدر خويش است .
چرا كه رفتار فاطمه را با پدر بزرگوارش رفتارى مادرانه مىبينيم . پدر دست دختر را مىبوسد و در بازگشت به مدينه ، ابتدا به ديدار زهرا مىرود ، همانگونه كه در تمام سفرها و جنگهايش ، آخرين لحظه با زهرا خداحافظى و از نزد او بيرون مىرفت . رسول خدا عليها السّلام براى سفر خود از اين منبع زلال ، توشهء عاطفى برمىگرفت ، چنانكه در رفتار پيامبر اكرم ملاحظه مىكنيم آن حضرت در حالات گوناگون رنج و گرفتارى و گرسنگى و ورود ميهمان ، مكرّر بر زهراى خود وارد مىشد . فاطمه نيز در مقابل چونان مادرى نسبت به فرزندش ، از وجود مقدس پيامبر مراقبت مىكرد و او را در آغوش مىگرفت و
هامش
( 1 ) . اسد الغابه 5 / 520 ، استيعاب 4 / 380 .