بدنش از ترس من به خود مىلرزد ، او از صميم دل به پرستش و عبادت من رو آورده است ، شما را گواه مىگيرم كه پيروانش را از آتش دوزخ مصون داشتهام . « 1 » امام حسن مجتبى عليه السّلام مىفرمايد :
شب جمعهاى مادرم فاطمه را ديدم در محراب عبادت خويش ايستاده و تا سپيدهدم همواره در ركوع و سجود بود ، مىشنيدم در حق زنان و مردان مؤمن ، بسيار دعا مىكند و آنان را نام مىبرد ، ولى در حق خود دعايى نمىكند ، عرض كردم :
مادر ! چرا همانگونه كه براى ديگران دعا مىكنى در حق خود دعا نمىكنى ؟ فرمود :
پسرم ! نخست : همسايگان ، سپس اعضاى خانه . « 2 »
فاطمهء زهرا عليها السّلام ساعات پايانى روز جمعه را به دعا اختصاص مىداد و شبهاى دههء آخر ماه مبارك رمضان را بيدار مىماند و همهء اعضاى خانوادهء خويش را با عبادت و دعا ، به شب زندهدارى تشويق مىفرمود .
حسن بصرى مىگويد : ميان اين امّت ، فردى نيايشگرتر از فاطمه سراغ ندارد ، وى بهقدرى به عبادت مىايستاد كه پاهاى مباركش متورّم مىشد « 3 » و از ترس خدا در نماز ، نفسش بهشماره مىافتاد . « 4 »
آيا فاطمه عليها السّلام در تمام مدت زندگى هيچگاه از محراب عبادت خارج شد ؟
آيا زهراى مرضيّه عليها السّلام در سراسر زندگى همواره در سجده نبود ؟ او با نيك شوهردارى و تربيت فرزندان خويش ، خدا را در خانه عبادت مىكرد و در انجام خدمات عمومى نيز در اطاعت خدا مىكوشيد و او را پرستش مىنمود ، همانگونه كه با دلجويى از فقراء و محرومان و ترجيح دادن آنها بر خويشتن ، خود و اعضاى خانوادهاش به عبادت خدا مىپرداختند .
هامش
( 1 ) . امالى صدوق مجلس 24 / 100 .
( 2 ) . بحار الانوار 43 / 81 - 82 .
( 3 ) . بحار الانوار 43 / 84 .
( 4 ) . اعلام الدين / 247 ، عدة الداعى / 151 .