النبيّ صلّى اللّه عليه و إله و سلم لأشكونّكما عنده » ؛ « 1 »
من ، خدا و فرشتگانش را گواه مىگيرم كه شما دو تن مرا به خشم آورديد و در صدد خرسنديم برنيامديد و اگر با پدرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم ديدار كنم ، شكايت شما را نزد او خواهم برد .
از اين حديث پى مىبريم كه تا چه ميزان حضرت زهرا عليها السّلام پافشارى داشت اعتراض خويش را متوجه مخالفان خود سازد و آشكارا خشم و نفرت خود را از آنان ابراز دارد « 2 » تا به نتيجهء حتمى كه پيروزى عقيدتى و دينى بود ، برسد . بدين معنا كه ابو بكر با به خشم آوردن زهرا ، سزاوار خشم و غضب شده بود و بنا به نص حديث صحيح نبوى ، خدا و رسول با آزار زهرا ، آزرده و با خشم او خشمگين مىشوند . بنابراين خليفهاى كه سزاوار خشم قرار گيرد ، از شايستگى و لياقت خليفگى خدا و رسول او ، برخوردار نيست و خداى تبارك و تعالى فرمود :
. . . وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً
؛ « 3 »
شما نه حق داريد موجب اذيّت و آزار رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم شويد و نه هرگز همسرانش را پس از او به ازدواج خويش درآوريد ، اينكار در پيشگاه خداوند كارى بس بزرگ است .
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً
؛ « 4 »
هامش
( 1 ) . ماجراى خشم فاطمه عليها السّلام بر ابو بكر را در صحيح بخارى 5 / 5 ، صحيح مسلم 2 / 72 ، مسند امام احمد 1 / 6 ، تاريخ طبرى 4 / 27 ، كفاية الطالب 266 ، سنن بيهقى 6 / 300 مىيابيد .
( 2 ) . به فدك فى التاريخ 112 - 119 مراجعه شود .
( 3 ) . احزاب / 53 .
( 4 ) . احزاب / 57 .