در اين غزوه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم با مسلمانان نماز خوف بهجا آورد ، زيرا نمىتوانستند لحظهاى از دشمن غفلت ورزند و مسلمانان بدون درگيرى ، به مدينه بازگشتند و اين غزوه ، « ذات الرقاع » ناميده شد .
وعدهگاه در بدر
مسلمانان روزهاى دشوار را بهسرعت پشتسر نهادند و بر مهارت و تجربهء جنگى خود افزودند و احكام دين بر آنها نازل گشت و ارتباطاتشان سازمان يافت و امور زندگى آنان در تمام زمينهها سروسامان گرفت و ايمان در دلشان محكم و استوار گرديد و نمونههاى برجستهاى از پايدارى و جانفشانى و ازخودگذشتگى و اخلاص در راه اسلام و امت اسلامى به ظهور رسيد ؛ چيزى نمانده بود كه آثار شكست احد از بين برود و محو شود . زمان تهديدى كه ابو سفيان ، سركردهء كفر آن را در احد بر زبان آورده بود ، فرارسيد . او در آن روز گفته بود : وعدهء ما و شما در بدر ، منظور وى از اين سخن اين بود كه انتقام كشتههاى روز بدر را بازستاند . رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم به اتفاق 1500 تن از ياران رزمندهء خود رهسپار آن منطقه گرديد و مدت هشت روز در آنجا اردو زد . نه تنها تلاشهاى مشركان در راستاى تهديد مسلمانان و انصراف آنها از حضور در كارزار ، موفقيّتآميز نبود ، بلكه وقتى از تصميم پيامبر و مسلمانان آگاه شدند ؛ ابو سفيان مجبور شد در موعد معيّن ، خود را به آن منطقه برساند ولى به بهانهء قحطى و خشكسالى و تأثير آن در آمادگى نظامى ، عقب نشست و بازگشت و بدينترتيب ، لكهء ننگ شكست و ترس بر تارك قريش نقش بست و روحيهء مسلمانان بالا رفت و نيرو و قدرت خويش را بازيافتند .
پس از مدتى كوتاه خبر رسيد كه اهالى دومة الجندل ، دست به راهزنى زده