سپس فرمود : « دوازده نماينده از ميان خود برگزينيد تا به امور مربوط به مردم رسيدگى كنند » آنان نيز 9 تن از خزرج و سه تن از أوس ، انتخاب كردند ، حضرت به آنان فرمود :
شما همانگونه كه حواريون در قبال عيسى بن مريم مسئوليت قوم خود را برعهده داشتند نسبت به امور مربوط به قوم خود مسئول هستيد و من نيز در برابر قوم خود مسئولم . « 1 »
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم با رهنمودهاى حكيمانه و به كارگيرى كليه امكانات و با دورانديشى و آگاهى سياسى فوق العاده ، رسالت خويش را به پيش برد و در همهء اين موارد ، از حمايت وحى الهى نيز برخوردار بود . اكنون بايد كسانى كه با آن حضرت بيعت كرده بودند بىآنكه با مشركين درگير شوند به ديار خود باز مىگشتند ، زيرا خداوند اجازهء جنگ به آنها نداده بود .
قريش از گردهمايى اهل مدينه با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ، احساس خطر نمود از اين رو بهسرعت بهخود آمد تا از تماس آنها با پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم جلوگيرى كند ، ولى هنگام ورود ، با حضرت حمزه و على عليه السّلام ، كه نگهبانى و حراست اجتماع عقبه را برعهده داشتند ، روبرو شده و با شكست و ناكامى بازگشتند . « 2 »
آمادگى هجرت به مدينه
قريش با آگاهى از ماجرا از خواب غفلت بيدار شد ، و با به كارگيرى خشونت و آزار و شكنجه و ستم و بيداد ، سعى كرد قبل از قدرتگرفتن اسلام ، مسلمانان را به نابودى بكشاند . مردم از اين اوضاع نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى 2 / 442 ؛ سيرهء نبوى 1 / 443 ؛ مناقب 1 / 182 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 272 .