دشمن داشته و با زبانش و دستش بر عليه ما ضرر رساند ، او با دشمن ما در آتش خواهد بود و هر كه ما را به دلش دشمن داشته و با زبانش بر ما ضرر بزند او در دوزخ خواهد بود و هر كه ما را به دلش دشمن داشته و به ما با زبان و دستش ضرر نزند او در آتش خواهد بود ، به راستى كه بهشتيان به خانههاى شيعيان ما مىنگرند ؛ همان گونه كه آدمى به ستارگان آسمان مىنگرد .
هر گاه از سورههاى تسبيحدار كه در اواخر قرآن است خوانديد ، بگوييد : « پاك و منزّه است خداى و الا » ، و هر گاه آيهء « به راستى كه خدا و فرشتگانش بر پيامبر صلوات مىفرستند » را خوانديد ، پس بر او صلوات بفرستيد ؛ چه در نماز باشيد يا در غير آن .
در بدن چيزى كه از چشم كمتر شكر خدا كند نيست ، پس هر چه او مىخواهد به او ندهيد ؛ مبادا شما را از ياد خدا غافل سازد . آنگاه كه سورهء « تين » را خوانديد در آخرش بگوييد : « و ما بر اين امر از گواهان هستيم » . وقتى خوانديد : « بگوييد به خدا ايمان آورديم » بگوييد : « به خدا ايمان آورديم تا برسيد به مسلمون » . هنگامى كه بنده اى در تشهد در دو ركعت آخرى در حال نشسته بگويد : « گواهى مىدهم كه معبودى جز خدايى كه شريكى ندارد نيست و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستادهء خداست و به راستى كه قيامت فرا رسنده است و ترديدى در آن نيست و خداوند آنچه را كه در گورهاست بر مىانگيزاند » ، آنگاه اگر حدثى از او سر زد نمازش به پايان رسيده است . خداوند به چيزى كه سختتر از پياده رفتن به خانه اش باشد ، پرستش نشده است . خير را در سم و گردن شتران به هنگام آمد و رفتشان بخواهيد . اين كه نبيذ سقايه ناميده شده ، به اين جهت است كه پيامبر خدا ( ص ) دستور داد كشمش را كه از طائف براى حضرتش آورده بودند ، بخيسانند و در حوض زمزم بريزند كه آبش تلخ بود و حضرت مىخواست تلخى آن بشكند ، پس اگر آب كشمش كهنه شد از آن نياشاميد . هنگامى كه مرد برهنه شود شيطان به او نگريسته و طمع مىكند ، پس خود را بپوشانيد ، مرد نبايد لباس خود را از رانش دور كرده و در ميان گروهى بنشيند . كسى كه چيزى را كه بوى آزار دهنده دارد بخورد ( مثل سير يا پياز ) نبايستى به مسجد نزديك شود . مرد بايستى در سجدهء نماز واجب قسمت اخير بدن خود را بلند كند . هر گاه يكى از شما بخواهد غسل كند ، بايستى از دو بازوى خود آغاز كرده و آنها را بشويد ، هنگامى كه نماز خواندى بايستى خودت قرائت و تكبير و تسبيح را بشنوى ، و آنگاه كه از نماز فارغ شدى به سمت راست خود برگردان .
از دنيا توشه بگير كه بهترين توشه اى كه از آن برمىگيرى پارسايى است . از بنى اسرائيل دو امّت گم شدند : يكى در دريا و ديگرى در خشكى ، پس به چيزى كه
الخصال ( فارسي ) — صفحة 473
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٧٣