نماز واجب نماز نافله بخواند ؛ مگر عذرى داشته باشد كه پس از آن در صورت امكان قضا نمايد ، خداوند مىفرمايد : « كسانى كه همواره در نمازند » يعنى كسانى كه همواره آنچه شب از آنان فوت مىشود در روز ، و آنچه در روز از آنان فوت شده در شب قضا مىكنند ، در وقت نماز واجب قضاى نماز نافله نمىشود . نخست نماز واجب را بخوان ، آنگاه هر چه خواستى نماز ديگر بخوان .
نماز در مكه و مدينه برابر هزار نماز است و انفاق يك درهم در راه حج برابر با هزار درهم است . مرد بايستى در نمازش خشوع داشته باشد كه هر كس دلش براى خدا خاشع شد اعضاى بدنش خاشع شده و با چيزى بازى نمىكند . قنوت در نماز جمعه پيش از ركوع ركعت دوم است و در ركعت نخست سورهء حمد و سورهء جمعه خوانده مىشود و در ركعت دوّم سورهء حمد و منافقين . در هر دو ركعت پس از دو سجده بنشيند تا اعضاى بدن شما آرام گيرد ، سپس برخيزيد كه ما چنين مىكنيم .
هنگامى كه يكى از شما در پيشگاه خداوند متعال ايستاد ، دست خود برابر سينه اش بلند كند و آنگاه كه يكى از شما در برابر خداوند بوده ، بايستى سينه اش را جلو برده و كمرش را راست نگه داشته و خم نشود و هر گاه يكى از شما از نمازش فارغ شد ، بايد دو دست خود را به آسمان بلند كرده و در دعا زياده روى كند .
عبد الله بن سبا گفت : اى امير مؤمنان ! مگر خدا در همه جا نيست ؟ فرمود : چرا .
گفت : پس چرا بنده دستهايش را به سوى آسمان بلند كند ؟ فرمود : مگر در قرآن نمىخوانى كه : « روزى شما و آنچه بدان وعده داده شدهايد در آسمان است » پس روزى را جز از جايى كه براى آن شخص مىتوان خواست مىشود كه جاى معيّن روزى و هر چه خدا وعده داده آسمان است . بنده از نمازش برنمىگردد تا آن كه از خدا بهشت را بخواهد و به او از آتش دوزخ پناه برده و از او بخواهد كه از حور العين به او همسر دهد . هر گاه يكى از شما براى نماز ايستاد ، بايستى نماز وداعكننده بخواند ، و لبخند نماز را قطع نمىكند ؛ ولى قهقهه باعث قطع نمازش مىشود ، هنگامى كه خواب به دل راه يافت وضو واجب مىشود و هر گاه در حال نماز خواب بر چشمت غلبه كرد نماز را قطع كن و بخواب ؛ زيرا كه تو نمىدانى به خود دعا مىكنى يا نفرين مىنمايى يا شايد به خودت نفرين مىكنى .
هر كس ما را به دلش دوست داشته و با زبانش يارىمان كند و در ركاب ما با دستانش با دشمنانمان بجنگد ، او در بهشت با ما و در درجهء ما خواهد بود و كسى كه ما را به دلش دوست داشته و با زبانش ما را يارى كند و در ركاب ما با دشمنانمان جنگ نكند ، او از آن كه گفتيم دو درجه پائينتر خواهد بود و هر كه ما را به دلش دوست داشته و با زبان و دستش يارى نكند ، او در بهشت خواهد بود . و هر كه ما را به دلش
الخصال ( فارسي ) — صفحة 471
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٧١