به راستى خداوند بر شما رقيب و ديده بان است . « روز خود را با گفتار چنين و چنان و چنين و چنان كرديم نگذرانيد ، چرا كه به همراه شما نگهبانانى است كه شما و ما را نگهبانند .
خدا را در همه جا به ياد آوريد كه او با شماست . بر محمد و خاندان او صلوات بفرستيد ؛ چرا كه خداوند متعال به هنگام ياد محمّد و دعاى بر او و رعايت او ، دعاى شما را مىپذيرد .
غذاى گرم را بگذاريد تا خنك شود ؛ چرا كه چون غذاى گرمى به پيامبر خدا ( ص ) تعارف كردند فرمود : « بگذاريد تا خنك شود و بشود آن را خورد ، خداوند آتش را غذاى ما قرار نداده و بركت در غذاى خنك است » . به هنگام دفع ادرار ، به سمت هوا و رو به باد ادرار نكنيد . به كودكانتان چيزى بياموزيد كه خدا به وسيلهء آن به آنها سود دهد ، نكند كه مرجئه عقايد خود را بدانها تحميل كنند . زبان خود را نگهداريد و سلام كنيد تا سود ببريد . كسانى كه شما را امين دانسته و امانت سپردند ، امانتشان را برگردانيد گرچه كشندگان فرزندان پيامبر باشند .
آنگاه كه وارد بازار شديد و به هنگام اشتغال مردم خدا را بسيار ياد كنيد ، زيرا كه كفّاره گناهان شماست و موجب زيادتى حسنات مىشود و در زمرهء غافلان نوشته نشويد .
آنگاه كه ماه رمضان فرا رسيد سزاوار نيست كه بنده سفر كند ؛ چرا كه خداوند مىفرمايد : « پس هر كس از شما ماه رمضان را درك كرد بايستى روزه بگيرد » . در شرابخوارى و مسح بر كفش تقيّه نيست .
بپرهيزيد از اين كه در مورد ما غلوّ كنيد ، بگوييد ما بندگان پروردهايم و در فضل ما هر چه مىخواهيد بگوييد . هر كه ما را دوست مىدارد بايستى طبق رفتار ما رفتار كرده و از ورع و پاكدامنى يارى گيرد . زيرا كه ورع بهترين كمك در امور دنيايى و آخرتى است . با خرده گيران ما همنشينى ننماييد و در نزد دشمنان ما ، با آشكار كردن دوستى ما از ما مدح نكنيد تا در نزد پادشاهانتان خود را خوار نسازيد . خود را به راستگويى ملزم كنيد كه رهايى بخش است و بدان چه در پيشگاه خداست رغبت نشان دهيد و طاعت خدا را بجوييد ، و بر آن شكيبا باشيد . چقدر زشت است كه مؤمن با بىآبرويى وارد بهشت شود ، در آنچه از پيش فرستاديد در روز رستاخيز به اميد شفاعت ما نباشيد ، خودتان را در روز رستاخيز در ميان دشمنانتان رسوا نسازيد و در نزد آنان به خاطر متاع پست دنيا ، منزلت والاى خود را در پيشگاه خدا تكذيب ننماييد . به آنچه خدا دستور داده چنگ زنيد كه ميان يكى از شما و آن چه آرزو مىكند دوست مىدارد ، فاصله اى جز اين كه قاصد خدا ( مرگ ) نزد او بيايد نيست و آنچه در نزد خداست بهتر و ماندگارتر است و مژده اى از جانب خدا به مؤمن مىرسد و چشمش روشن گشته و ديدار خدا را دوست مىدارد .
الخصال ( فارسي ) — صفحة 447
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٤٧