ملخهاى ريز خوردنى نيستند ؛ زيرا كه تواناى بلند پروازى را ندارند و تذكيهء ماهى و ملخهاى زنده گرفتن آنهاست .
و گناهان بزرگ حراماند ، كه عبارتند از : شركورزيدن به خداى متعال ، كشتن جاندارى كه خداوند آن را حرام كرده ، عقوق پدر و مادر ، فرار از ميدان نبرد ، خوردن مال يتيم از راه ستم ، رباخوارى پس آشكار شدن ( حرمت آن ) ، تهمت زدن به زنان پاكدامن و پس از اينها ، زنا ، لواط ، دزدى و خوردن مردار ، خون ، گوشت خوك و آنچه كه به غير خدا سربريده شده به جز در موارد ضرورى خوردن مال حرام ، كم فروشى در پيمانه و ترازو ، قمار بازى ، گواهى دروغ ، نوميدى از لطف خدا ، ايمنى از مكر خدا ، نوميدى از رحمت خدا ، ترك همكارى با ستمديدگان ، اعتماد و تكيه بر ستمگران ، سوگند دروغ ، خوددارى از پرداخت حقوق ديگران بدون تنگدستى ، كبرورزى ، زورگويى و دروغگويى ، اسراف و بيهوده خرج كردن ، خيانت ، سبك شمارى حج ، مبارزه با دوستان خداى متعال ، بازىهايى كه انسان را از ياد خداى متعال باز مىدارد همانند غنا و تار زنى . و پافشارى بر گناهان كوچك مكروه و ناپسند است . آنگاه فرمود : به راستى آنچه بيان شد براى گروهى كه عبادتگرند ، ابلاغ پيام است .
مصنف اين كتاب رضى الله عنه گويد : گناهان بزرگ هفت تاست ، پس از آن گناهى نسبت به كوچكتر از خود بزرگتر و نسبت به بزرگتر از خود كوچكتر است و اين همان معناى فرمايش امام صادق ( ع ) در اين حديث است كه گناهان بزرگ را بيش از هفت عدد شمرده و هيچ نيرويى جز از جانب خدا نيست .
امير مؤمنان ( ع ) در يك مجلس به ياران خود چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند ، آموخت
10 - محمد بن مسلم از امام صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش از جدّش نقل مىكند كه امير مؤمنان على ( ع ) در يك مجلس چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند به يارانش آموخت :
فرمود : حجامت بدن را تندرست و عقل را نيرومند مىكند ، عطر زدن به شارب از