مقام ابراهيم واجب است و پس از آن سعى بين صفا و مروه واجب است و طواف نساء واجب است و دو ركعت نماز آن واجب است و پس از آن سعى بين صفا و مروه نيست ، ماندن در مشعر واجب است ، قربانى براى كسى كه حجّ تمتّع انجام مىدهد واجب است ، ماندن در عرفه واجب است و سر تراشيدن و رمى سنگ ريزهها سنّت است .
و جهاد در ركاب پيشواى دادگر و عادل واجب است و هر كس در راه دفاع از دارائى خود كشته شود ، شهيد است و در كشورى كه بايد تقيّه كرد نبايستى هيچ يك از كفّار ناصبىها كشته شود مگر كسى كه قاتل بوده يا در فساد كوشد ، و اين در صورتى است كه به جان خود و يارانت بيم داشته باشى . به كارگيرى تقيّه در كشور غير اهل ولايت واجب است و كسى كه به جهت دفع ستمى از خودش از روى تقيّه سوگند بخورد مخالفت آن جايز است و كفّاره ندارد .
و طلاق ، طبق آنچه كه خداى متعال در كتاب خود و سنّت پيامبرش بيان كرده شرعى است و اگر طلاق مطابق سنّت نباشد جايز نيست . و هر طلاقى كه مخالف قرآن باشد طلاق نيست . همان گونه كه هر ازدواجى كه مخالف قرآن باشد ازدواج شرعى نيست و بيش از چهار زن آزاد نمىشود همسر گرفت و هر گاه زنى را سه بار طلاق عدّه دار دادند ، براى شوهرش حلال نمىشود مگر اينكه شوهر ديگرى اختيار كند ، و فرمود : « از ازدواج با زنهايى كه يك جا سه بار طلاق داده شدهاند بپرهيزيد كه آنان زنان شوهر دارند » . و صلوات فرستادن به پيامبر ( ص ) در همه جا و به هنگام عطسه كردن و وزيدن بادها و موارد ديگر واجب است .
و مهرورزى نسبت به دوستان خدا و پذيرش ولايت آنان و بيزارى دشمنانشان واجب است . و همچنين بيزارى از كسانى كه به آل محمّد ( ع ) ستم نموده و پردهء حرمت آنها را دريده و فدك را از حضرت زهرا ( س ) ربوده و او را از ميراثش بازداشته و حقوق او و همسرش را غصب كردند و به سوزاندن خانه اش همّت گماشتند و ستم را تأسيس كرده و سنّت پيامبر خدا ( ص ) را دگرگون ساختند ، واجب است و بيزارى از پيمانشكنان ، بىدادگران و خارجشوندگان از دين واجب است . و بيزارى از بتها ، قمارها ، و از همهء پيشوايان گمراهى و رهبران ستم ، از اول تا آخرشان واجب است و بيزارى از بدبختترين پيشينيان و پسينيان ، برادر پىكنندهء ناقهء ثمود يعنى كشندهء امير مؤمنان ( ع ) واجب است . و بيزارى از همهء كشندگان اهل بيت ( ع ) واجب است .
الخصال ( فارسي ) — صفحة 435
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٣٥