و ولايت و دوستى با مؤمنان همانهايى كه پس از پيامبرشان دگرگون نشده و عوض نگشتهاند مانند سلمان فارسى ، ابو ذر غفّارى ، مقداد بن اسود كندى ، عمار بن ياسر ، جابر بن عبد إله انصارى ، حذيفة بن يمانى ، ابو هيثم بن تيهان ، سهل بن حنيف ، ابو ايّوب انصارى ، عبد الله بن صامت ، خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين ، ابو سعيد خدرى و هر كس كه در راه آنان گام برداشته و كردارش مانند كردار آنان باشد ، واجب است ، و همچنين ولايت و دوستى پيروان آنان و كسانى كه به آنان و هدايت آنان اقتدا كردهاند واجب است .
و نيكى پدر و مادر واجب است و اگر مشرك باشند نه از آنان و نه از غير آنان در معصيت اطاعت نكن ؛ چرا كه اطاعت هيچ آفريده اى با معصيت آفريدگار ، روا نيست . و پيامبران و جانشينان آنان گناهى ندارند ، زيرا كه آنان معصوم و پاكند . و حلال دانستن دو متعه ، آنسان كه خداوند در كتابش فرو فرستاده و پيامبر خدا ( ص ) آن دو را سنّت قرار داده ؛ يعنى متعهء حج و متعهء زنان ، واجب است . و فرائض و واجبات ارث هم آنسان است كه خداوند متعال در قرآن فرو فرستاده است . عقيقهء نوزاد پسر و دختر در هفتمين روز تولَّد است و در همان روز نوزاد نامگذارى شده و موى سرش تراشيده شده و به وزن مويش طلا يا نقره صدقه داده مىشود .
و خداوند متعال جز به اندازهء توانايى هر كس تكليف نمىكند و بيش از توانايى او بر او تكليف نمىنمايد و كارهاى بندگان به آفرينش تقديرى نه تكوينى آفريده شده است و خداوند ، آفريدگار همهء موجودات است . و انسان بايستى نه قايل به جبر و نه تفويض باشد و خداوند متعال فرد بىگناه را به جهت فرد گناهكار بازخواست نمىكند و كودكان را به جهت گناهان پدران كيفر نمىدهد ، زيرا كه در آيهء محكم كتابش مىفرمايد : « بار گناه كسى بر ديگرى گذاشته نمىشود » . و فرموده است : « براى انسان نيست جز آنچه بكوشد و در آينده نتيجهء كوشش خود را خواهيد ديد » . و بر خداوند متعال است كه از آنان بگذرد و تفضّل فرمايد ولى ستم بر حضرت حق روا نيست و خداوند فرمانبرى از كسى را كه مىداند او مردم را فريب مىدهد و گمراه مىسازد واجب نمىسازد و از ميان بندگانش كسى را كه مىداند به خدا كفر مىورزد و شيطان را بجاى خدا پرستش مىكند براى رسالت خويش نمىگزيند و منصوب نمىكند و براى آفريدگان خود جز فرد معصومى را انتخاب نمىكند .
و اسلام غير از ايمان است و هر مؤمنى مسلمان است ولى هر مسلمانى مؤمن نيست و دزد در حال دزدى مؤمن نيست و كسى كه زنا مىكند در حال زنا كردن مؤمن نيست و كسانى كه حدود گناه بر آنان جارى شد ، مسلمان هستند نه مؤمن و نه كافر ، زيرا خداوند متعال مؤمنى را كه وعدهء بهشت به او داده به دوزخ وارد نمىكند و كافرى
الخصال ( فارسي ) — صفحة 437
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٣٧