خود را براى تو خالص ساختم و قلب خود را از غير تو شستم - و او خانواده اش را بسيار دوست مىداشت - پس خداوند تبارك و تعالى به دو فرمود : « نعلين را از پاى درآور - طه : 12 » يعنى : محبّت خانواده ات را از قلب خود قطع كن ( 1 ) ؛ اگر واقعاً محبّت و دوستى تو براى ما خالص است و قلبت از ميل به غير من شستشو داده شده است ! .
پرسيدم : مرا از تأويل « كهيعص » با خبر بفرماييد ؟
فرمود : اين حروف از اخبار غيب است ، خداوند بندهء خود زكريّا را بر آن واقف فرمود ، سپس آن را براى محمّد صلَّى الله عليه و آله نقل فرمود ، و داستانش از اين قرار بود كه زكريّا عليه السّلام از پروردگارش خواست كه نامهاى پنجگانه را به او بياموزد ، پس جبرئيل نازل شده و آنها را به دو آموخت ، و زكريّا را رسم بر اين بود كه هر گاه ياد محمّد و علىّ و فاطمه و حسن عليهم السّلام مىافتاد اندوهش بر طرف مىشد و گرفتاريش زايل مىگشت ، ولى هر گاه نام مبارك حسين عليه السّلام را ذكر مىكرد بغض و اندوه گلويش را مىگرفت و مىگريست و نفسش بند مىآمد .
روزى عرضه داشت : بار إلها ! چرا وقتى نام آن چهار بزرگوار را ياد مىكنم با ذكر نام ايشان تسليت يافته و اندوهم بر طرف مىشود ، ولى بمحض ياد حسين سرشك غم از
هامش
( 1 ) در بارهء اين مطلب در صورت نياز بتفسير مرحوم عاملى طبع نشر صدوق مراجعه شود .