امتناع كنى تو را طلاق گويم ! . حال ؛ شما اى مولاى من بفرماييد كه معنى طلاقى كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله حكم آن را به أمير المؤمنين عليه السّلام واگذار فرموده بود چيست ؟
فرمود : خداى تعالى قدر و مرتبهء همسران پيامبر را بزرگداشته و ايشان را مشرّف به امّ المؤمنينى نمود ، پس رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : اى أبو الحسن ! اين شرف براى آنان تا زمانى كه بر طاعت خدايند باقى است ، پس هر كدامشان بعد از من با شورش بر تو از فرمان حقّ سر بر تافت او را از همسران طلاق بده و شرف امّ المؤمنينى را از او ساقط ساز .
سپس پرسيدم : بفرماييد مراد از آن فاحشهء مبيّنه اى كه در صورت ارتكاب ؛ شوهر حقّ دارد كه زن را در ايّام عدّه اش از خانه خارج سازد چيست ( 1 ) ؟
فرمود : مراد از آن فاحشه مساحقه است نه زنا ، زيرا در صورت ارتكاب زنا بر او حدّ جارى شود ، و مردى كه مىخواسته با او ازدواج كند نبايستى بخاطر اجراى حدّ از ازدواج با او امتناع ورزد ، و اگر كسى مرتكب مساحقه شود بايد سنگسار گردد ، و
هامش
( 1 ) در كتاب شريف كمال الدّين اين گونه آمده : « گفتم : معناى فاحشهء مبيّنه اى كه چون زن در زمان عدّه مرتكب شود بر شوهرش روا است كه او را از خانهء خود اخراج كند چيست ؟ » .