گيلان را به تصرف آورد . امير سليمان خان قوانلو حاكم قاجار ناچار گرديد كه به سبب رفتار خصمانهء اهالى به قزوين پناهنده شود . امير محمد حسن خان ارجمندى از مردم فيروز كوه و ميرزا محمد خان لاهيجانى كه با قوائى به گيلان اعزام شده بودند در محرم سال 1203 هجرى ( 89 - 1788 ) نزديك رودخانهء زاهدان رشت مغلوب گرديدند اما كمى بعد مرتضى قلى خان هم به نوبهء خود مغلوب جعفر قلى خان رستم آبادى گرديد و به شيروان گريخت .
سليمان خان پسر محمد خان با دريافت لقب اعتضاد الدوله حاكم گيلان گرديد .
مرتضى قلى خان پس از مدت كوتاهى با قواى طالش بازگشت . حاجى رضا خان دولو دائى مادرى شاه با عباس خان قاجار و عدهاى ديگر كه براى سركوبى شورش اعزام شده بودند در يكشب غافلگير شدند و زندانى گرديدند . آقا محمد خان به مصطفى خان دستور تسخير گيلان را داد و مرتضى قلى خان پيش از رسيدن او به باكو و از آنجا نيز كمى بعد به روسيه گريخت .
در سال 1212 هجرى ( 98 - 1797 ) مصطفى قلى خان طالش به رشت آمد و يك ماه در آنجا اقامت نمود . در ربيع الاول سال 1215 هجرى ( 1800 ) سيد حسين قزوينى به حكومت گيلان منصوب گرديد و پس از يكسال يعنى در سال 1216 ( 1802 ) ابراهيم خان جانشين او شد .
كوشش استيلا طلبانهء روسيه
در اول ربيع الاول سال 1220 ( 1805 ) روسها در انزلى قواى خود را سوار كشتيها نمودند تا از راه پير بازار به سمت رشت پيشروى كنند . تفنگداران گيلان به فرمان ميرزا موسى منجم باشى حاكم گيلان در پيله داربن
Piledarbon
آنها را متوقف ساختند .
روسها ناچار شدند بر طبق ادعاى ايرانيها با دادن تلفاتى در حدود 1000 نفر