دادند . با مرگ سلطان حسن بيك در 882 ( 78 - 1477 ميلادى ) اميره رستم كوشش فراوانى به كار برد تا كهدم را تحت تملك خود درآورد ، اما به وسيلهء نيروهاى متحد سلطان محمد لاهيجانى و اميره اسحاق فومنى مغلوب گرديد .
در سال 887 ( 1482 ميلادى ) او با استفاده از كمك سلطان يعقوب كوشش بيفايدهاى در استيلاى مجدد بر قلمرو خود به كار برد . كهدم و جسيجان ميان ميرزا على لاهيجانى و اميره اسحق فومنى تقسيم گرديد .
در سال 908 ( 3 - 1502 ميلادى ) ميرزا على لاهيجانى پسر اميره رستم را به حكومت موروثى او رساند اما اين شخص پس از مدت كوتاهى ناچار شد آن ناحيه را به اميره اسحاق فومنى تسليم نمايد . در سال 920 ( 15 - 1514 ميلادى ) اميره شاهوشاه (
Amire Sahve Sah
) پسر اميره رستم حاكم جيجان [ جسيجان ] و رحمت آباد بود . در حدود سال 938 ( 32 - 1531 ميلادى ) مظفر سلطان فومنى با 8000 نفر از مردم بيه پس به خوى رسيده بود .
سلطان سليمان پادشاه ترك بود و او در بازگشت به گيلان به وسيلهء يكى از رعاياى خود به نام مير حاتم كهدمى مورد حمله قرار گرفت . مظفر سلطان به شيروان گريخت و اميره حاتم با گرفتن عنوان شاه حاتم به نام خود خطبه خواند و به رسم و آداب شاهزادگان حاكم فرمانهاى خود را با مهر بزرگى ممهور مىنمود . او تمام بيه پس را زير فرمان گرفت و با دو نفر از زنهاى مظفر سلطان ازدواج نمود ولى كمى بعد به وسيلهء سپهسالار فومنى مغلوب و دستگير گرديد ، و به حضور شاه طهماسب فرستاده شده پس از مدتى آزاد شد ، و براى او مستمرى معين گرديد .
پس از توقيف شاه حاتم و مظفر سلطان ، سلطان محمد كهدمى كه مىگفتند پدر مظفر سلطان است داخل رشت شد و در آنجا نظم برقرار نمود .