اميره فلك الدين تجاسپى و امير بهادر كه يكى برادر زاده و ديگرى عمزادهء اميره محمد بود براى به دست آوردن حكومت رشت با هم متحد شدند ولى مغلوب گرديدند و اميره فلك الدين در فومن زندانى گرديد ، و در سال 880 ( 76 - 1475 ميلادى ) در زندان در گذشت .
امراى كهدم
جلال الدين حسن حاكم الموت كه ظاهرا به عقيده و مرام فرقهء خود پشت پا زده بود از خليفه الناصر لدين اللّه اجازهء ازدواج با خانوادهء رؤساى قبايل گيلان را كسب و با چهار دختر ازدواج كرد . از دختر كيكاووس حاكم كهدم علاء الدين محمد متولد شد كه عنوان بزرگترين حاكم ملاحدهء ايران را يافت ، و از اين زمان تا سال 706 ( 7 - 1306 ميلادى ) كه گيلان تحت استيلاى الجايتو در آمد ؛ يعنى تا زمانى كه در آن از نام سالار ذكرى به ميان آمده است اطلاعى به دست نيامد . هنگامى كه سيد على كيا ملاطى بيه پيش را گرفت ، اميره انوز از طايفهء انوزوند حاكم كهدم بود كه به وسيلهء سيد على كيا از حكومت بر افتاد و به دست قباد والى طارم خائنانه به قتل رسيد . پس از شكست سيد ملاطى در رشت در سال 789 ( 1387 ) و بازگشت او به تنكابن اميره سالار پسر اميره انوز به كمك امراى بيه پس به حكومت موروثى خود رسيد .
اميره انوز پسر سالار كهدمى در سال 834 ( 31 - 1430 ميلادى ) وفات يافت ، و پسرش بهاء الدين سالار جانشين او شد . در سال 847 ( 1443 ميلادى ) اميره نو پاشا والى كهدم بود . بيست و پنج سال بعد اميره علاء الدين فومنى كهدم را گرفت . اميره رستم ، سلطان آنجا مردى عياش و فاسد بود و به همين منظور دائما در رشت و فومن به سياحت و تفريح اشتغال داشت به فرمان حسن بيك ، كهدم را به اميره سالار پسر اميره رستم كه پدرش در راه تبريز اسير شده بود