و افضل ما سئلت له و افضل ما هو مسئول له الى يوم القيامة آمين ربّ العالمين « 1 » ؛
سپاس خدايى را كه گويندگان از ستايش او عاجزند و حسابگران از شمارش نعمتهايش ناتوان و تلاشگران از اداى حقّش درماندهاند . معبودى نيست جز خدايى كه اول است و آخر . خدايى نيست جز خداى آشكار و نهان . خدايى نيست جز خداى حياتبخش مرگآفرين . خداى بخشنده ، نيز بزرگ است .
خداى ماندگار جاويد بزرگتر است . سپاس خدايى را كه دانشمندان علمش را درنيابند و جاهلان كاسه صبرش را لبريز نكنند و ستايشگران به كنه ستايشش نرسند و توصيفكنندگان از توصيفش درمانند و آفريدگان بيان اوصاف نيكش نتوانند . سپاس خدايى را كه سلطنت ظاهر و باطن و شكوه زمين و آسمان را داراست . صاحب بزرگى و سلطه و بزرگمنشى و جلال و درخشندگى و هيبت و زيبايى و عزت و قدرت و توانايى و قوّت و نيكى و احسان و چيرگى و برترى و عطا و بخشش و عدل و حقّ و آفرينش و شرف و رفعت و بزرگوارى و فضيلت و حكمت و دارايى و توانگرى و گشايش و تنگناى معيشت بندگان و بردبارى و دانش و حجّت تمام و نعمت كامل و ستايش خوب و زيبا و نعمتهاى عالى ؛ خدايى كه سلطان دنيا و آخرت و بهشت و جهنم است و هرچه در آنهاست . منزّه است خدا و بلندمرتبه . سپاس خدايى را كه رازهاى نهان مىداند و از آنچه قلبها مرتكب مىشوند باخبر است . گريزى از او نيست . سپاس خدايى را كه در سلطهء خود بزرگمنش ، در مرتبه و منزلت خود مقتدر ، در پادشاهى خود متكبّر و در حملهء خود قوى است . بر فوق عرش خود ، از كار خلق آگاه است و به آنچه با دانش خود خواهد ، دست مىيابد . سپاس خدايى را كه با ارادهء او آسمانهاى سخت به پا ايستاد و زمينهاى گسترده آرام و مستقر شد و كوههاى ثابت استوار برپا شد و بادهاى بارآور ( كه گرد گياهان نر را بر گياهان ماده مىپاشد ) جريان
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 102 ، ح 8 .