السّلام ؛
الهى ، نعمت دوستى خود و دوستى محمّد و آل محمّد - درود بر او و ايشان - را كه به من ارزانى داشتهاى ، از من مگير .
بعد گونهء چپش را بر زمين مىگذاشت و همين را تكرار مىكرد . « 1 »
پس از آنكه به اين روايت عمل كردى ، به هرصورت دوست دارى ، دعا كن و اگر خواستى در حال سجده اين دعا را بخوان :
اللّهمّ لك قصدت و اليك اعتمدت و اردت بك وثقت و عليك توكّلت و انت عالم بما اردت ؛
الهى ، به سوى تو آمدم و به تو تكيه دارم و تو را مىخواهم . اعتمادم بر توست ، بر تو توكّل دارم و تو آگاهى كه چه مىخواهم .
در روايت آمده است كسى كه اين دعا را بخواند ، قبل از آنكه سرش را از سجده بردارد ، حاجتش برآورد مىشود . « 2 »
هنگامى كه سر از سجده برداشتى ، سه بار بر محلّ سجدهات دست بكش و همان دعايى را كه در تعقيب نماز ظهر گفتيم ، در هربار بخوان و دستت را به صورتت بكش و اگر بيمارى يا دردى دارى ، دستت را به موضع درد بكش كه به خواست خدا درد از بين مىرود و چون خواستى از محل نمازت برخيزى ، بايد به نيّت امتثال امر خداوند از محل نمازت جدا شوى كه او دستور اجراى كارهاى نيك داده و تو براى اينكه با امتثال اين امر ، او را كه شايستهء عبادت است ، پرستش كنى ، از محل نمازت برمىخيزى كه به اطاعت آن دستورات بپردازى .
دعاى هنگام برخاستن از محلّ نماز
از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود : وقتى نماز مىخوانيد
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 214 ، ح 27 و مصباح المتهجّد ، ص 69 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 215 ، ح 28 .