شهادت دادن شاهدان نزد حضرت عليه السّلام :
يكى ديگر از اين وجوه براى آگاهى يافتن امام نسبت به رفتار مردم ، شهادت شاهدان است . و غيبت آنحضرت نيز مانعى براى شنيدن اين شهادت و عمل برطبق آن نمىباشد .
زيرا ممكن است گروهى از كسانى كه قدرت بر ديدار امام دارند و حضرت برايشان ظهور دارد ، انجام بعضى كارهاى قبيح را توسط يكى از شيعيان او مشاهده كنند و تعدادشان هم به اندازهاى باشد كه اگر شهادت بر انجام آن عمل بدهند شهادت آنان پذيرفته است .
و ما قبلا گفتيم كه اين قدرت بر ديدار امام و حضور در محضر او را نفى نمىكنيم اگرچه آن را ضرورى و لازم هم نمىشماريم . حال اگر چنين افرادى نزد او شهادت دادند و او نظر داد كه بايد بر آن شخص ، حدّ اجرا شود .
يا خود او اجراى حد را به عهده مىگيرد يا يارانش را مأمور اين عمل مىكند . و اين مطلب نه مانعى دارد و نه وجهى براى عدم امكانش هست .
اگر گفته شود :
چهبسا از كسانى كه امام را مىبينند هيچكس نباشد كه اين كار قبيح را از آن شخص مشاهده كند كه در اين صورت از اداى شهادت ، ناتوان خواهد بود و موردى براى اجراى حدّ وجود نخواهد داشت .
گوييم : ما در اين باب درصدد بيان راههاى ممكن و طرقى هستيم كه مىشود براى اين شناخت در نظر گرفت ، كه او را تواناى بر چنين معرفت