رسيدن روشنترين نيران به سمت رأس شما به مراسم « 182 » تسبيح ، و تكبير كشيد « 183 » تكبير بلندى كه لشكر شياطين را به هزيمت برد ، و پرستندگان طاغوت را مقهور و مغلوب گرداند ، و نفوس خبيثه « 184 » را در لرزه آرد ، و اشباح صحيحهء سليمه را به جنبش در آرد « 185 » ، و تسبيح فرض است و مبين در كتاب اللّه المسطور .
128 ، 74 - و گفت : اگر گمراهى اهل بطلان نمىبود ، فطرت به شواهد ايمان گويا نمىشد .
128 ، 75 - هموم حوادث ايام را به حمايت ازلى دور كنيد .
128 ، 76 - هرگاه صاحب دست بالا راضى شود ، سخن چين را نصيبه زيانكاريست [ 125 - الف ] .
128 ، 77 - و گفت : امر خداى تعالى در راه است ، مىرسد « 186 » .
128 ، 78 - و گفت « 187 » : هرگاه تو فرو رفتى در هوا ، تعليم مىكند ترا هدى « 188 » .
128 ، 79 - چگونه نمىباشد كتاب خداى تعالى مشهود كه مىبيند آن را غافلان و مىخوانند عاقلان « 189 » ؟ ! 128 ، 80 - و گفت : شكر گفته نشد پروردگار « 190 » به چيزى بهتر از صبر ، و راضى نساخت او را چيزى همچو رضا .
هامش
( 182 ) - د : نيران به مراسم .
( 183 ) - د : تكبير كنيد .
( 184 ) - د : بر نفوس .
( 185 ) - اساس : صحيحه را به حركت در آرد .
( 186 ) - اساس : تعالى بر سر راه . د : راه هست .
( 187 ) - اساس :
« و گفت » ندارد .
( 188 ) - د : در هوا شاگرد گشتى هوا را به صد هوا .
( 189 ) - د : كتاب حق تعالى چگونه باشد مقهور كه مىبينند آن را عاقلان و نمىخواست عاقلان .
( 190 ) - د : پروردگار را .