45 - على بن ربن طبرى [ سدهء سوم هجرى ]
45 ، 1 - از كتاب شهر مرو بود ، همت عالى داشت و علم طب و انجيل « 1 » او را حاصل شده بود ، و پدر او حكيم كامل « 2 » بود ، از كتاب او كه به فردوس الحكمة مسمى است فضيلت و مهارت او معلوم مىگردد و او را تصانيف بسيار است .
46 - ابو الخير [ حسن ] بن بهنام بن بابا بن سوار بن بهنام [ سدهء چهارم و اوائل سدهء پنجم هجرى ]
46 ، 1 - و بهنام لفظ فارسى است مركب از دو كلمه كه « به » و « نام » است ، يعنى نام خير .
46 ، 2 - و نقل كرده بود بسيارى از سريانى را به عربى . و حكمت را پيش يحيى بن عدى خوانده بود ، و در غايت فطنت و ذكاء بود ، و در طب به جائى رسيده بود كه او را محمود الارض مىگفتند « 3 » ، و محمود پادشاهى بزرگى بود .
هامش
( 1 ) - د : و علم انجيل و طب .
( 2 ) - د : كاملى .
( 3 ) - متن به گواهى ابن ابى اصيبعه 1 : 322 « قيل له محمود الملك الارض » باشد و بد ترجمه شده است .