نكوهيده است در بيشترين مواضع .
11 ، 220 - و گفت : هرگاه سخن گويد كسى دانسته مىشود كمال و نقصان او ، و اگر سكوت ورزد دانسته نمىشود « 153 » حقيقت او ، نه به كمالش حكم مىتوان كرد ، نه به نقصش « 154 » .
11 ، 221 - و گفت : سخن را از نفس خود به تامل و انديشه ادا كنيد ، تا كلام غير شما را به انديشهء شما نيندازد .
11 ، 222 - و گفت : شاگرد خود را كه سخنان تو بر تو خواهد گشت ، و بر تو شمرده خواهد شد ، پس سعى كن و از روى تأمل و انديشه سخن گوى و خوب گوى ، و الا سكوت اولى و احوط « 155 » .
11 ، 223 - و گفت : كسى را كه سخن درد مىآرد و اثر مىكند ، او سالم است از زدن .
11 ، 224 - و گفت : خاموش در انديشه و پيروى ديگران است ، و سخنگوى را ديگران متتبع و پيروند او را .
11 ، 225 - شخصى با سقراط مشورت كرد در مادهء تزويج ، سقراط گفت :
حذر كن كه باشى مثل ماهى كه آنكه درون دام است ميل بيرون دارد ، آنكه برون است ميل درون دارد .
11 ، 226 - و گفت : مرگ را سهل و آسان انگاريد ، كه تلخى و سختى آن در ترسيدن ازوست .
11 ، 227 - پرسيدند از سقراط كه جماعت ستوده كيانند ؟ گفت : آنان كه جمع شدهاند بر اتفاق « 156 » .
هامش
( 153 ) - اساس : دانسته مىشود .
( 154 ) - د : نقص .
( 155 ) - د : احوط است .
( 156 ) - متن 1 : 150 و ابن فاتك 109 :
ما القنية المحمودة فقال ما ينمى على استعماله ( الانفاق ) ، بد ترجمه شده است .