گفت : در ياد داشتن زوال و انقطاع دنيا و ترك امورى كه موجب غضب الهى و و بال اخروى است .
شاهزاده گفت : سخا چيست ؟ حكيم گفت : اعطاى مال در راه رضاى خداوند ، پرسيد : كرم چيست ؟ گفت : تقوى ، پرسيد : بخل چيست ؟ گفت منع كردن حقوق از اهلش و گرفتن آن از غير محلّ خويش ، پرسيد : حرص چيست ؟
گفت : ميل به دنيا و نظر انداختن به امورى كه در آن فسادى است و ثمرهء آن نيز عقوبت اخروى است ، پرسيد صدق چيست ؟ گفت : آن كه خود را فريب ندهى و به خود دروغ نگويى ، پرسيد : حماقت چيست ؟ گفت : دل به دنيا دادن و ترك كردن امور بادوام و باقى ، پرسيد دروغ چيست ؟ گفت : آنكه انسان به خودش دروغ بگويد و به هواى نفسانى شادان باشد و امور دين خود را به تأخير بيندازد ، پرسيد : كدام يك از مردم در صلاح و شايستگى كاملترند ؟ گفت : آنكه عقلش كاملتر باشد و عواقب امور را بيشتر ملاحظه كند و دشمنانش را بهتر بشناسد و از آنها بيشتر دورى كند . گفت : مرا خبر ده كه اين عاقبت چيست و آن دشمنان كه گفتى عاقل آنها را مىشناسد و از آنها حذر مىكند چه كسانى هستند ؟ گفت :
عاقبت عبارت از آخرت است و فنا عبارت از دنياست ، پرسيد : آن دشمنان چه
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 485
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٨٥