تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 375

مساهمون:

ص٣٧٥
نهايتش دو سه روزى مىدود و به مرگ خود راضى مىشود و مىماند و مىميرد بلكه مىبايد كه چنان كه چهار پا دعا مىكند ترا تو نيز با أو رفق كنى و دعا كنى أو را
( و قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله لا تتورّكوا على الدّوابّ و لا تتّخذوا ظهورها مجالس ) ( 1 ) و كالصحيح منقولست كه آن حضرت صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه بر يك طرف زين ننشينيد كه پشتش را زخم مىكند قطع نظر از آزار حيوان و پشت چهارپايان را مجلس مسازيد كه بداريد و صحبت داريد بلكه برويد يا به زير آييد چنان كه گذشت
( و قال الباقر صلوات الله عليه لكلّ شيء حرمة و حرمة البهائم في وجوهها ) ( 2 ) و در موثق كالصحيح منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر چيز را حرمتي است و احترام چهارپايان در روهاى ايشان است و چون رو بهترين مواضع حيوانات است ، و خداوند مصور صورتگرى كرده است عزّت آن داشتن تعظيم حق سبحانه و تعالى است ، و حق سبحانه و تعالى دوست مىدارد بنده را كه حرمت هر چيزى را در خور آن بدارد اگر قايل نباشيم به شعور ايشان ، و اگر به شعورشان قابل باشيم چنان كه ظاهر آيات و رواياتست تعظيم و تكريم بيشتر مىبايد كرد و چون حق سبحانه بفضل خود آن را مسخر ما گردانيده و زينت ما ساخته است و مشقتهاى عظيمه از جهة بني آدم مىكشند و به بركت آن تحصيل مثوبات كرده مىشود پس بايد كه شكر اين نعمتها را به جا آوريم به تعظيم نعمت به اعتبار منعم حقيقي چنان كه در قرآن مجيد در بسيار جائى بر بني آدم تعداد اين نعمت مىفرمايد در ضمن