( و قال أبو الحسن موسى بن جعفر صلوات الله عليهما في وصيّة رسول الله صلَّى الله عليه و آله لعليّ صلوات الله عليه لا تخرج في سفر وحدك فانّ الشّيطان مع الواحد و هو من الاثنين ابعد يا علىّ انّ الرّجل إذا سافر وحده فهو غاو و الاثنان غاويان ، و الثّلاثة نفر و روى بعضهم سفر )
( 1 ) و كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات الله عليه كه در جمله وصاياي حضرت سيد المرسلين صلَّى الله عليه و آله كه به حضرت أمير المؤمنين صلوات الله عليه فرموده بودند اين بود كه يا علي تنها به سفر مرو كه شيطان رفيق كسى است كه تنها باشد ، و به دو كس نيز نزديكست و ليكن دور تر از يكى است يا علي به درستى كه شخصي كه تنها مىرود گمراه است يعنى غالبا راه را كم مىكند يا راه شرع را از دست داده است و راه دزدان را بر خود باز كرده است ، و دو كس نيز گمراهند ، و سه كس جماعتند و نفر را بر كل مردم اطلاق مىكنند و بر كمتر از ده نيز اطلاق مىكنند ، و بعضي همين روايت را از آن حضرت نقل كردهاند و به جاى نفر سفر ذكر كردهاند يعنى سه كس مسافرانند يعنى شرط مسافرت را به جا آوردهاند ، و اين در صورتيست كه راه امن باشد و الا گاه باشد كه ده هزار كس جمع شوند نتوانند رفت چنانچه ظاهر است و لفظ روى از برقى است چنان كه در محاسن است و همين حديث را كلينى به همين نحو روايت كرده است و صدوق بنحو أو .
( و روى إبراهيم بن عبد الحميد عن أبي الحسن موسى بن جعفر صلوات الله عليهما قال لعن رسول الله صلَّى الله عليه و آله ثلاثة الاكل زاده وحده و النّائم في بيت وحده و الرّاكب في الفلاة وحده )
( 2 ) و در موثق كالصحيح منقولست كه آن حضرت صلَّى الله عليه و آله لعن
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٣٥