هر دو كسى كه با يكديگر مصاحبت نمايند خواه در سفر خواه در حضر كسى اجرش عظيمتر است و نزد حق سبحانه و تعالى محبوبتر است كه رفق و مداراى أو به آن ديگر بيشتر باشد ، و از اين حديث ظاهر مىشود كه رفيق بهتر از مصاحبست و ليكن معاني بهم نزديكست و در هر جا چيزى انسبست .
و به همين اسناد از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه فرمودند كه مصاحبت مكن كسى را كه ترا بر خود فضيلت ننهد چنان كه تو أو را بر خود تفضيل مىدهى .
و به همين اسناد آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه سنت است كه هر گاه قومي به سفري روند همه آن چه دارند در ميان گذارند اگر چه كسى بيشتر داشته باشد و يكى كمتر بلكه هيچ يك ندانند كه هر يك چه آوردهاند كه خاطرشان جمعتر مىشود و اخلاق ايشان نيكوتر مىشود ، و بر همه اين مضامين أحاديث بسيار وارد شده است و چون أحاديث ديگر هست و متواتر است اگر حديث سكونى را مقدم دارند از آن جهت است كه چون أو به حضرت سيد المرسلين صلَّى الله عليه و آله يا حضرت أمير المؤمنين صلوات الله عليه مىرساند از جهة تيمن و تبرك افتتاح به أحاديث أو أولاد و أمثال أو مىنمايند تا آن كه جمعى از علما اگر در طرق ما حديثي از آن حضرت به ايشان نرسيده باشد از طرق عامه نقل مىكنند
( و روى إسحاق بن جرير عن أبي عبد الله صلوات الله عليه قال كان يقول اصحب من تتزيّن به و لا تصحب من يتزيّن بك )
( 1 ) منقولست از إسحاق و كتاب أو از أصول است و ثقة است و ليكن شيخ گفته است كه واقفي است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه